جامعه نو

حسين فهميده زنده است
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱۱:۱٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ آبان ۱۳۸٦
 
شهادت را «مرگ با بازگشت» هم معنا كرده اند و شهيد را نيز چشم در راهند كه به گاه موعود بازگردد. قرآن هم زندگي جاويد را براي شهيد گواهي مي فرمايد تا نپندارند مردمان كه جان باختگان راه خدا مي ميرند. آري شهيد نمي ميرد كه اگر مي مرد، اين همه از او سخن ها بر سر زبان ها نبود و نامش نيز شناسه كوچه ها و خيابان هاي شهر و شهرباور مردمان نمي شد. شهيد نمي ميرد، بلكه مرگ را در حسرت خويش مي گذارد و والامقام، «حسين فهميده» هم اين گونه است. رعنا قامتي كه براي هميشه فراديد ماست تا ببينيم و الگو بگيريم. چه قرار نيست حسين فهميده در كالبد يك نوجوان ١٣-١٢ ساله خلاصه شود تا نارنجك بتواند پاره پاره اش كند، بلكه بر اين باور مومنم كه حسين فهميده يك تيپ است، يك نوع بودن، از همان نوعي كه مي شود در كربلا سراغ گرفت.
«ناميرا مرداني» كه جاودانه زنده اند و مطابق نياز زمان و زمين در قامت الگو باز توليد مي شوند و براين اساس مي خواهم از يك «اگر» بگويم و از يك «هست».
و ابتدا اين كه اگر حسين فهميده امروز بود مي توانستيم او را در قامت هاي گوناگون ببينيم از جمله:
١ - دانشمندي كه با بومي سازي دانش هسته اي، سربلندي ايران را بر تارك تاريخ مي نويسد.
٢ - دانشمند بزرگي كه در «رويان» براي ساخت سلول هاي بنيادي تلاش مي كند.
٣ - عالمي كه، علم را با عمل به جامعه منتقل مي كند و رفتارش گواه صادق گفتارش است.
٤ - انديشمندي كه براي كاستن از ناهنجاري ها و افزايش هنجارها در جامعه مجاهده مي كند.
٥ - معلمي كه براي خويش رسالت پيامبري قائل است.
٦ - دانشمندي كه براي رسيدن به قله نانوتكنولوژي، منطقي و عالمانه گام برمي دارد.
٧ -ورزشكاري كه از ظرفيت ورزش، چون رسانه استفاده مي كند.
٨ - كشاورزي كه بهره وري از زمين را به كمال مي رساند.
٩ - روزنامه نگاري كه قلمش هيچ گاه از نوشتن حقايق خسته نمي شود.
١٠ - دانش پژوهي كه براي به كمال رساندن انسان و اصلاح جامعه، هر روز به دنبال يافتن راه هاي تازه است.
و... به هرحال اگر حسين فهميده بود، اين گونه بود. پس مي توان گفت هركس اين گونه است، در هر جايگاهي كه هست و مومنانه كار مي كند و از همه توان خود براي ساختن ايران سربلند و به كمال رساندن اخلاق و به نهايت رساندن بهره وري از داشته ها مي كوشد، در نوع خود يك حسين فهميده است و دانش آموزي كه با هدف سرفرازي خود و كشورش درس مي خواند، حسين فهميده است.
پژوهشگري كه امروز يا فردا يا فرداهاي دور مي آيد و افق هاي تازه را براي زندگي مردم مي گشايد، يك حسين فهميده است. مهندسي كه با طراحي يك پروژه عظيم، نام ايران را با عظمت در افكار عمومي مي نويسد يك حسين فهميده است.
دانشمندي كه با مهندسي افكار و فعال كردن اذهان و حساس كردن چشمان، بستر را براي بهزيستن مردم مهيا مي كند، يك حسين فهميده است. پزشكي كه با دستان هنرمندش درد مردم را درمان مي كند، يك حسين فهميده است.
پس ٨ آبان را، روز پايان حسين فهميده ندانيم بلكه روز تولد حسين هاي فهميده و يا حسين فهميده ها بدانيم و گرامي بداريم اين روز نو را، كه بايد نوروز تلاش و كوشش براي ما باشد، به خصوص دانش آموزان كه در آغاز حسين فهميده شدن هستند و همچنين مسئولان كه در هر پست و مقامي كه هستند «بايد» مثل حسين فهميده با طرح و برنامه و هدف گذاري روشن براي سربلندي ايران بكوشند و اگر توانشان نيست صادقانه، كار را به فهميده ها بسپارند چرا كه امروز ايران و اسلام بيش از هميشه به حسين فهميده ها نيازمند است. پس نسل فهميده ها پرشمار باد.(ص-اول و اجتماعی.۹)