جامعه نو

دمي و دامي و آدمي!
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ٢:٥٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۳ آذر ۱۳۸٦
 
دشمن، قوي ترين پايگاه و پشتوانه ما را هدف گرفته است. پايگاهي كه مي تواند پس از هر بار زخم خوردن و بر زمين افتادن دوباره زخم ها را مرهم گذارد، دردها را التيام بخشد و ما را باز در قامت يك مدافع، به مقابله با سربازان دشمن بفرستد.اين را هم به تجربه دريافته بود كه ما را هيچ تيغي كارگر نمي افتد و هيچ گلوله اي از پا در نمي آورد بلكه باطل السحري با ماست كه با باطل  كردن جادوي بيگانه، دومرتبه ما را قامت كشيده در بنياني مرصوص قرار مي دهد و اين همه را نيز ما مديون آن پايگاه هستيم. همان پايگاهي كه قرن هاست ايستادگي ما را تضمين كرده است، پايگاهي به نام اعتقادات مذهبي، كه همواره ما را پشتيبان بوده است و حالا، دشمن اين پايگاه را بمباران مي كند، اما نه با توپ و بمب و گلوله،بلكه در شكل نرم و با نرم افزارهاي تبليغي و اين بمب هاي بي صدا، هزار بار از بمب هاي انفجاري و شيميايي و ميكروبي پرخطرتر است چه در برابر آن بمب ها، جان پناهي بود اما اين بمب ها اول جان پناه را هدف قرار مي دهد؛ جان پناهي به نام ايمان كه درون هر كس وجود دارد.حالا خبر مي رسد از همدان، ديار بوعلي سينا كه بمب ها در قالب CD محتوي ١٢٠٠كتاب ايمان سوز، توزيع مي شود و در خوزستان، ديار شهيدان كه كربلاي ايرانش مي خوانند يزيدها براي ما كادو مي فرستند و شاهديم كه بمب ها در قالب كتاب از راه هاي دور مي رسد و در يزد، دارالمومنين، «مهديه تنگ چنار» به مسجد ضراري تبديل مي شود كه با ترويج خرافه، نبرد با حقيقت را آغاز مي كند و سرانجام هم سرنوشت همان مسجد را پيدا مي كند و...در ديگر مناطق هم قصه همين است، يعني در ساده ترين شكل با ترويج خرافه، اعتقادات مردم را هدف مي گيرند، پس بايد كاري كرد براي نجات اعتقادات اسلامي. نگوييم،«اين خانه، خدايي دارد»، كه خدا هم براي دفاع از خانه خود ابابيل ها را به سنگ باران سپاه ابرهه فرستاد.
نگوييم ايمان هر كس كار او را چاره مي كند،گاه بايد سربازان بي سنگر را به پشت خاكريز كشاند و برايشان سنگر ساخت.
بدانيم كه گاه، موريانه خرافه، ريشه هاي يك درخت را و حتي تنه آن را مي خورد. پس بايد كاري كرد، هم مراقب ايمان خود بود و هم ايمان برادر خويش. چه اگر آتش به خانه همسايه برسد، خانه تو هم ايمن نيست و چه آتشي، سوزان تر از خرافه و پندارهاي باطل كه سرنوشت آدمي را با آتش ابدي جهنم پيوند مي دهد.
مسئله را ساده نگيريم خودمان و جدي بگيرند مسئله را مسئولان و در همه استان ها به فراخور خطري كه هست و آسيبي كه سلامت اعتقاد مردم را تهديد مي كند، طرحي در اندازند و كاري بكنند. حيف است وقتي بهداشت براي مقابله با كالاهاي غذايي فاسد اين همه تلاش مي كند، بهداشت كاران فكر و اخلاق مردم، براي حذف كالاهاي فرهنگي و اخلاقي فاسد از سبد فرهنگي و پندارهاي مردم دست روي دست بگذارند. بدانيم اگر امروز، دست روي دست بگذاريم، فردا بايد به نشانه تسليم دست ها را بالا ببريم...
هوشيار باشيم و لحظه ها را غنيمت بشمريم كه از دست دادن «دمي» مساوي است با پهن شدن «دامي» و شكار «آدمي»، پس هوشيار باشيم!(ص-۶)