نيازمند ذهنيت محروميت زدا هستيم
ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٥ دی ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
محروميت، نه با شعار حل مي شود نه با وعده از ميان مي رود و حتي با برنامه تنها هم رخت از اين ديار نمي كشد، محروميت زدايي فقط با امكانات زايي هدفمند و با برنامه ممكن است و الا اگر با شعار بود كه ما مي توانستيم، محروميت را از دنيا بزداييم نه اين كه در كار خويش درمانيم تا آن جا كه نماينده مردم كهكيلويه و بويراحمد در مجلس خبرگان رهبري اعلام كند «يك سوم جمعيت استان را محرومان تشكيل مي دهند كه دولت بايد در جهت خدمت به آنان و محروميت زدايي گام هاي اساسي تر بردارد» البته اين حرف حقي است همه هم قبول داريم، چنان كه قبول داريم با شعار مشكل حل نمي شود و فقط با شعور مردم بازي مي شود. اما اين را هم مي دانيم كه رفع محروميت يك مسئله تكليفي نيست تا با دستور دولت از ميان برخيزد و برخورداري به جاي آن بنشيند بلكه تكليف و سنگيني محروميت را با برنامه ريزي و سرمايه گذاري در حوزه حكومت و تلاش همه جانبه از سوي مردم مي توان سبك كرد و اين هم نيازمند آن است كه ابتدا در ساختار ذهني خود تحول ايجاد كنيم و به اين باور برسيم كه مي شود غول محروميت را بر زمين زد. مي شود از ويرانه هاي فقر، بناي رفيع برخورداري را بركشيد، مي شود از افراد سرگردان، افراد فعال با استعداد به فعليت رسيده ساخت و سرفرازشان كرد.
مي شود اين را به باور تبديل كرد كه ما مي توانيم و اين باور را هم در ضمير و ذهن همه نهادينه كرد. مي شود نگاه هاي سرگردان را به زمين برگرداند تا بدانند با فعال كردن توان آسماني شان مي توانند از دل زمين سرمايه توليد كنند.
چه استان هاي پرآب و پرجاذبه و پرظرفيت معدني و ده ها استعداد ديگر چونان كهكيلويه و بويراحمد نبايد محروم داشته باشد نبايد بيكار داشته باشد، چه به اندازه هر فرد بيكار، يك ظرفيت نابود مي شود و يك محروم قد مي كشد.
حرف آيت  الله كرامت  الله ملك حسيني درست است كه بايد دولت گام هاي اساسي تر بردارد اما مردم هم بايد گام تند كنند، بايد بيش از گذشته كار كنند تا محروميت ها از ميان برخيزد ناهنجاري هاي خود را هم با خويش ببرد تا شادي و رفاه و توانمندي و توانگري و ياوري جاي آن را بگيرد.
به ياد داريم، ما و دولت يك پيكره را تشكيل مي دهيم و قرار نيست كسي در صور بدمد و رستاخيز برخورداري شكل گيرد.
قرار نيست برخلاف سنت هاي خداوندي به يك باره از دل زمين در زمان ما، همه ظرفيت ها بدون زحمت رخ نمايد، بلكه براي رسيدن به جاهاي بهتر بايد تلاش افزون كرد، بايد كار كرد، چيزي كه رهبران مذهبي و نمايندگان مردم به عنوان نخبگان اجتماعي به خوبي مي توانند مردم را در اين راه، راهنما باشند تا راه به بهشت برخورداري برسد و اين هم شدني است، اگر ما خود بخواهيم، بخواهيم و برخيزيم، برخيزيم و براساس يك برنامه هدفمند كار كنيم، كار كنيم و كار را به سرانجام برسانيم، آن وقت خواهيم ديد كه هيچ منطقه اي محروم نيست چون هيچ فردي محروم نيست اين هم اگر چه آرماني مي نمايد، اما شدني است اگر خود به دستان خويش نگاه كنيم و ياعلي بگوييم!(ص-۶)