آسيب زدايي
ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٥ بهمن ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
؛آسيب زدايي، اقدامي مبارك است كه به آرزو و دعا مي خواهيم اما تحقق اين امر مبارك نيازمند پيش زمينه اي به نام «آسيب شناسي» است.
براي شناسايي آسيب ها هم بايد جغرافياي آسيب ها را به پهنه جغرافياي كشور وسيع دانست و استان به استان و منطقه به منطقه را مورد مطالعه قرار داد.
چه همان گونه كه زمين مناطق متفاوت است و به مثل محصولات متفاوت در آن به بار مي آيد و همان گونه كه چهره آدم ها متفاوت است، نوع آسيب ها و ميزان فراگيري آسيب ها هم متفاوت است و اين «تفاوت» را بايد شناسايي كرد و زواياي پيدا و پنهان آن را شناخت و بازشناساند.
آن وقت به مطب طبيب برد، پرونده بيماري را كه نام استان دارد و سپس برايش نسخه نوشت و پيچيد و داروها را هم به هنگام به او خورانيد تا دگرباره به سلامت قامت كشد.
پس همان گونه كه نمي شود براي بيماري الف و ب يك نسخه نوشت، براي سيستان و بلوچستان و كردستان هم نمي شود برنامه واحد داد، براي گيلان و خوزستان نيز هم.
بلكه بايد براي هر منطقه يك پرونده جداگانه تشكيل داد چنان كه معاون سياسي و امنيتي استاندار كردستان هم بر اين امر تاكيد دارد: بايد عوامل ايجاد آسيب هاي اجتماعي شناسايي و براي دستيابي به راهكارهاي عملي، مطالعه و بررسي شود.
«ايرج حسن زاده» در جلسه كارگروه اجتماعي استان كردستان در سنندج افزود: تهاجم فرهنگي، بيماري هاي خاص، قاچاق كالا، طلاق، بي سوادي، اعتياد، تكدي گري و سرانه درآمد، از اولويت هاي كاري كارگروه اجتماعي استان است.
وي گفت: بعضي از پديده هاي اجتماعي استان كه در حالت بحراني قرار دارند، بايد ريشه يابي شوند و با استفاده از علماي منطقه و كارشناسان مسائل اجتماعي، از افزايش آن ها جلوگيري كرد.
نكته ظريفي كه در كلام اين مسئول است قابل توجه است و آن تاكيد بر استفاده از ظرفيت علما و دانشمندان منطقه است كه به زير و بم فرهنگ و آداب سنت هاي اجتماعي هر منطقه آشنايند و خود نيز در ذهن و نگاه مردم ديار خويش به بزرگي نشسته اند و گاه كلامشان از هر قانون و عرفي بالاتر مي نشيند، چه اينان خود سازندگان عرف جامعه هستند.
پس بايد از آن ها خواست تا با توليد هنجار، مردم را از كردار نابهنجار پرهيز دهند و با تربيت اخلاقي جامعه به توسعه نيكي ها كمك كنند.
از ديگر سو، بهره گيري از نظرات كارشناسان مسائل اجتماعي نيز مي تواند در برون رفت از مشكلات ياريگر ما باشد و اقدامي است شايسته كه همواره بايد در نظر باشد و به عمل درآيد.
اميدواريم با تقويت اين رويكرد، شاهد آسيب زدايي گسترده از جامعه و به هنجار شدن روابط اجتماعي باشيم.
چه هدف ما بايد جامعه عاري از نازيبايي ها و سرشار از نيكي ها باشد و در چنين جامعه اي مي توان به راحتي نفس كشيد، زندگي كرد و سلامت را با همه وجود احساس كرد. پس براي رسيدن به اين جامعه همه تلاش كنيم..(ص-۶--۴/۱۱/۸۶)