عيدي زمستان!
ساعت ٩:٤٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
اين روزها، اين روزهاي زمستاني كه برف، رخت سفيد بر تن زمين مي پوشاند و نه نه سرمايي كه خانه به خانه مي رود و سرما هديه مي برد، اين روزهايي كه گاه احساس مي كني درخت ها پير شده اند از بس سر و رويشان سفيد است، اين روزهايي كه در كوچه به كوچه شهرهاي مختلف و روستاهاي گوناگون ايران، بچه ها آدم برفي درست مي كنند، اين روزها...اين روزه الله خاطرات آن روزها را در ياد زنده مي كند، روزهايي كه برف ها به زمين نرسيده سرخ مي شدند هم از خون شهيدان و هم از خجالت ديدن رفتار كساني كه بر روي مردم آتش مي گشودند، آتشي كه گرما نمي بخشيد، بلكه مرگ را در رگ زندگي جاري مي كرد. ام الله مگر زندگي تسليم مرگ مي شود؟ و نشد هم،مثل همين روزها، در ٢٩ سال پيش گواه خوبي است براي اين حقيقت كه زندگي، بلند قامت تر از مرگ است، حتي اگر دستان مردم خالي باشد و دستان سپاه مرگ پر از تفنگ و گلوله و سوغات مرگ. اين روزها در سال ٥٧، روزهاي سردي بود، اما مهر مردم و يقين مومنانه آن ها به فرامين حضرت روح ا...بهار كرد زمين را و زمان را و مردم ديري بود كه خوانده بودند «به كوري چشم شاه، زمستون هم بهاره» و حالا شاه، با همان چشم كوري كه يك عمر مردم را نديده گريخت و ديد كه اگر اراده خدايي مردم تعلق بگيرد، بهار مي شود و شد و اين روزها، روزهايي كه به دهه فجر نام بردار شد، بهاري ترين روزهايي است كه ايران و ايرانيان را در ياد مانده است آن روزها، مردم در همه شهرهاي ايران، مهربان تر از هميشه لقمه نان خود را با هم قسمت مي كردند و روستاييان براي شهري ها، نان هديه مي فرستادند تا شهري ها فرصت فريادگري و قوت ايستادن براي تحقق جمهوري اسلامي را داشته باشند، تا بتوانند امام را ياري كنند، آن روزها،  آن روزهاي بهاري، از شرق تا غرب، از شمال تا جنوب ايران كه مي گويند كشور چهار فصل است، يك فصل را تجربه مي كرد، بهار آزادي و رويش عشق و اميد را. آن روزها، ايران كه اميد را چون نگيني در ميان گرفته بود، مرگ ياس و نااميدي را جشن گرفت تا پرچم هاي سه رنگ ايران، در سماع پيروزي، شكوهي صدچندان بيابد... اين روزها، در سال ٥٧، سال مهرباني بود و اينك هم بارقه هاي مهر و عاطفه ايرانيان در صرفه جويي و مديريت سوخت، گرما را به خانه هموطنان مي برد تا دگرباره در خانه همه گرما باشد و نشان دهند ايراني ها كه پس از ٣ دهه همچنان بر عهد بهار آفرين خود با امام و شهيدان مانده اند و هنوز اگر عضوي به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نمي ماند قرار... اين روزها، دهه فجر، در گذر از زمستان ما را به فهم تازه بهار مي رساند، تا استان هاي سردسير را با تدبير مسئولان و همدلي مردم از زمستان عبور دهد. اين روزها، بهترين عيدي ما به همديگر، صرفه جويي است و مديريت مصرف حامل هاي انرژي. پس به هم عيدي بدهيم.(ص-۶)