جامعه نو

ویژگی های نماینده من
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ٩:٥٢ ‎ق.ظ روز جمعه ۳ اسفند ۱۳۸٦
 

قصد بازخوانی مواد قانونی درباره بایستگی های مجلس را ندارم و قصدم هم آن نیست که عملکرد نمایندگان مجالس گذشته را به ترازوی نقد بگذارم. در پی وزن کشی عمل به وعده های داده شده حضرات نماینده هم نیستم.
هرچند هر مجلسی در دوره خود کارهای بزرگ کم ندارد و کارهای مغفول مانده نیز هم و هرچند هرکدام از این سرفصل ها خود به اندازه یک کتاب نوشتنی دارد و قلم در آرزوی زمانی است برای آن اما اکنون قصد دارم از این بگویم که نماینده موفق و ایده آل در نگاه من دارای چه ویژگی هایی باید باشد. این ویژگی ها هم علاوه بر آن است که در قانون اساسی و دیگر قوانین موضوعه بدان تصریح شده است.
نماینده من کسی است که در وضع قانون توانایی بالایی داشته باشد و علاوه بر این در وضع هر قانونی،پیش زمینه ها و پس زمینه های آن را هم به خوبی بشناسد و بداند که با وضع مثلا قانون الف، چه راه هایی باز و چه راه هایی بسته می شود و این با وضعیت جامعه چه خویشاوندی دارد. به مثل عرض می کنم که وقتی باران می آید، در کنار خانه هایی که سقف آن چکه می کند، باید به زمین های عطش زده هم توجه کنند. نمی شود دست به دعا برداشت که چون سقف خانه مشکل دارد، باران نیاید چه زمین ها تشنه خواهند ماند و نه می شود خانه را از یاد برد. بلکه باید همه جانبه نگاه کرد و نماینده من در وضع قانون باید همه جانبه نگر و کلان نگر باشد. دیگر اینکه در وضع قانون منافع ملی را اولویت نخست بشمرد و نگاهش چنان باشد که واژه واژه ای که قانون می کند به نفع ملت و کشور باشد. نماینده من، باید در وضع قانون دقیق و بر اجرای همه جانبه آن متعصب و در اجرای وظیفه نظارت، بی تعارف، صریح و صادق باشد و برایش فرقی نکند که دولت و وزیر و هرکس که باید قانون را اجرا کند، از چه گروه و طایفه و گرایش و حزبی است بلکه او با نظرداشت منافع ملی، باید قانون وضع کند و با همین نظرداشت، بر اجرایش اصرار ورزد، نماینده من باید در تصویب لایحه بودجه، توجه داشته باشد که ریال به ریال بودجه «بیت المال» است و چنان دقیق باید بدان بپردازد که هیچ کس نتواند حتی یک ریال آن را به «مال البیت» تبدیل و یا با ندانم کاری تلف کند. نماینده ای که من به مجلس می فرستم باید هم مراقب نفس خود باشد و دست و دل و دامن پاک بدارد و هم طبق قانون هرجا که باید مراقب باشد، نه اینکه پلک روی پلک نگذارد بلکه چند جفت چشم هم به کمک بگیرد تا مبادا خطی سوای قانون کشیده و ریالی هزینه شود. نماینده ای که من رای خویش را به نام او متبرک خواهم کرد باید هم زمان شناس باشد هم زمینه ها را بشناسد، در برابر امور، نگاهی اصلاح طلبانه داشته باشد و در پای اصول مثل کوه بایستد تا به روز مبادا پرچم افتخار ایران باشد، در دفاع از کشور، کسی که نه از توپ و تشر خارجی ها جا بزند و نه از مکر خودخواهان خودمحور و خودبین، غفلت کند.
نماینده موردنظر من مسئول است، به معنای کامل، صحیح و شفاف کلمه، او رئیس نیست، که از فردای انتخابات، حکم براند و از نظر غایب شود و تا چهار سال دیگر بازآید، بلکه باید نسبت به نقش خویش در مجلس و در حل مشکلات حوزه انتخابیه اش پاسخگو باشد. نماینده من اهل عمل است نه معامله، اهل سکوت است در جایی که سکوت شایسته است و منافع ملی را تامین می کند و اهل فریاد است به گاه فریاد و هرگز جای این دو را اشتباه نمی کند. نماینده من، اهل تملق نیست بلکه حرف حق را با صدای بلند فریاد می کند. او کسی است که نتیجه کارش را من باید به خوبی در زندگی خود، در توسعه شهر و کشور خویش و در شتاب گرفتن فرآیند کمال معنوی و اخلاقی و رفاه اجتماعی خود ببینم.
نماینده من، در وضع قانون، همه این ها را در نظر می گیرد، او امین رای من است و امانت داری را هم به کمال می رساند. او حق مرا می گیرد و روی حق من و تو و ما معامله نمی کند، نماینده من، نه خود را گم می کند و نه در راه های انحرافی گم می شود، بلکه اصالت خویش را به یاد دارد، راه را از بیراهه باز می شناسد و به مقصد می رسد. نماینده من دارای همه ویژگی های مثبت یک نماینده شایسته است... (ص-۱۲--۲/۱۲/۸۶)