حافظان امنیت
ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۱ فروردین ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: گوهر ،اشرار ،امنیت سوزان ،اندیشه

امنیت گوهر گران سنگی است که نمی شود اجازه داد برخی بچه های بازیگوش آن را بازیچه بپندارند و با آن بازی کنند.
این گوهر آن قدر عزیز و ارجمند است که به پایش صدها هزار تن از بهترین فرزندان این مرز و بوم فدا شده اند، پس نمی شود چشم پوشید از جنایت آنانی که می خواهند به امنیت ایران خراش اندازند. امنیت برای جامعه مثل سلامتی است برای بدن که باید به هر قیمتی حفظ شود و همان طور که تا سلامت نباشد، کمال هم حاصل نمی آید و این سلامت اعم از روحانی و جسمانی و معرفتی است، تا امنیت هم نباشد نه توسعه اخلاقی ممکن می شود نه توسعه اقتصادی، عمرانی، اجتماعی و ... پس امنیت را چون سلامت باید عزیز داشت و دانست که بزرگ ترین نعمت امنیت و سلامت است هرچند متاسفانه قدرشان مجهول است، حال آن که وقتی از دست بروند، آدمی درمی یابد که چه از دست داده و آن وقت حاضر است از همه چیز خود بگذرد تا دوباره آن را به دست آورد اما معلوم نیست بتواند که گفته اند شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است پس قبل از آن که خدای نکرده سنگی در بلور امنیت بنشیند، باید کاری کرد و دست های سنگ به دست را قبل از پرتاب از حرکت بازایستاند!
مردم هم از این اقدامات هرچند قاطعانه تر باشد، بیشتر حمایت می کنند و عملیات های گسترده علیه اشرار هم همواره مورد حمایت افکار عمومی بوده است و ما خود نیز شاهد بوده ایم که مردم در تماس با روزنامه، خواهان برخورد قاطع قانون و مردان قانون با شرارت پیشگان بودند؛ چه این قبیل افراد با رذالت و شرارت های خود، امان مردم را می برند و ترحم بر اینان و مدارا با آن ها، ستم مضاعف بر مردم و تحمل زخم آجین شدن آرامش جامعه است.
حال آن که با دفع اشرار جامعه نفس می کشد در هوای تازه و می تواند بی هراس از اینان، به کار سازندگی کشور اندیشه کند. پس شایسته است حالا که مردان امنیت و قانون، کار مبارزه با امنیت سوزان را در شرق کشور شروع کرده اند، با ادامه و تعمیق این مبارزه هم مرزها را از لوث وجود آن ها پاک کنند و هم امنیت را به عمق جامعه بیاورند و با اهل شرارت به زبان خودشان سخن بگویند که اینان جز زبان گلوله را نمی فهمند که اگر آن ها را زبان دیگر بود مرام دیگر هم بود، حال آن که آنان دست به سلاح برده  اند پس برای صلح و نگهبانی ازصلاح، باید پاسخ اینان را قاطعانه با سلاح داد...
یادمان باشد، سلاح، نماد احقاق حق هم می تواند باشد وقتی که مردان حق آن را به دست می گیرند وبرای پاسداری از حق علیه ناحق به رزم قامت می بندند.
پس پرتوان باد سلاح هایی که در شرق کشور، راه شهدا را ادامه دادند و با درهم کوبیدن اشرار، یاد حماسه آفرینی های فرزندان ایران در غرب و جنوب کشور را هم در یادها زنده وثابت کردند دفاع از ایران را باهمه وجود باور دارند و از هرجا که دشمن پا، پیش بگذارد، پاهایش را قطع می کنند و دستانش را نیز هم، آن گونه که در سه دهه گذشته در غرب و جنوب کشور کردند و چنان که امروز در شرق کشور صفحات حماسه رارقم می زنند. پس پرتوان باد رزمشان.(ص-۱۳)