جامعه نو

حاجی شویم!
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ خرداد ۱۳۸٧
 


" آدم ها برای حاجی شدن باید مستطیع شوند و صاحب استطاعت و توانایی تا بتوانند به مکه روند و حاجی شوند. من اما بر این باورم باید استطاعت معنوی هم باشد و آن که می رود این توان را داشته باشد که هم پیغام ببرد و هم پیام بیاورد. و از مردم عادی حاجی بسازد، برای سال های بعد که پیغام ببرند و پیغام بازآورند.
" در بحث زیارت هم معتقدم، افراد باید به استطاعت معنوی برسند و صاحب این معرفت باشند که کجا می روند و چه می کنند و مقصد اگر حرم است، مقصود محرم شدن باشد و در رسیدن به مقصد توان رسیدن به مقصود را هم داشته باشند و الا اگر فرد به مقصد برسد و به مقصود نه، کاری از پیش نخواهد برد، که اگر نه این بود و رسیدن به مقصد، کفایت می کرد همه به کمال می رسیدند و روزگار نه این بود که هست، آن می شد که شایسته مقصد و مقصود است. اما وقتی تا آن مطلوب فاصله داریم، نشان از این دارد که در رسیدن به این مقصود، توفیق نیافته ایم. حال آن که مهم مقصود است و به گفته آن بزرگ، کعبه و بتخانه بهانه است.
اگر زائر به زیارت می رود باید صاحب خانه را ببیند و در اثر این دیدن عاشق شود و رفتار صاحب خانه را در جان خویش جاری کند.
" آن که این روزها گرمای هوا را به جان می خرد و به زیارت امام می رود هم باید جان چنان گرم داشته باشد که در آن نان معرفت پخته شود و الا از تنوری که داغ باشد و نانی نپزد و مستی نیفزاید، چه حاصل ؟ پس آنان که در سالگرد رحلت امام (ره) راهی مرقد شریف آن بزرگ می شوند هم باید مستطیع باشند، مستطیع اما نه به چند ریالی و تومانی پول، بلکه به فراوانی معرفت. بدانند که چرا می روند و مقصود از رسیدن به این مقصد چیست. بدانند، آن که در مقصد منتظر عارفان است چگونه عارفانه زیست و چگونه بزرگی آدم ها او را بر سر شوق می آورد و چگونه برای بزرگ کردن مردم از جان مایه می گذاشت. بدانند او چگونه زندگی می کرد و چگونه، حق می گفت و چگونه به کمال وصال دوست رسیده بود. آن که می خواهد به زیارت امام (ره) برود باید امام را بشناسد و توان پیغام بردن برای آن روح بزرگ و آن راهبر عظیم الشان را داشته باشد و بتواند پیغام هم بیاورد. درست مثل زائر به معرفت رسیده ای که وقتی به حرم معصومان می رود، فرصت هم کلامی می یابد و جان صفا می دهد و در بازآمدن، مشهد و کربلایی می شود و شوق مشهد و کربلا را در جان ها می اندازد. مثل فردی که عاشقانه به حج می رود و عارفانه برمی  گردد و هرکجا که می رود پیغام دوست را بازمی خواند و حاجی می سازد. آری حج، این است که حاجی  بسازی زیارت این است که زائر عارف تربیت کنی و رفتن به کوی امام (ره) هم باید نتیجه اش ترویج تفکر خمینی بزرگ باشد که همان تربیت انسان ها و پرورش بندگان خوب برای خدا و رهروانی صادق برای پیامبراکرم(ص) و ائمه بزرگوار باشد.
مقصود امام، اعتلای کلمه حق بود و در مقصد حرم آن عزیز هم باید این مقصود بیش از گذشته در جانمان جاری شود و ما را حق پو و حق جو و حق گو، بار بیاورد تا همواره بر مدار حق بگردیم و حق محور شویم...

(ص-۶)