مسئولیت انسان بودن در نگاه امام جواد (ع)

 

ما در برابر کاری که انجام می دهیم "مسئولیم"، بالاتر؛ در برابر کارهایی که انجام "نمی دهیم" هم مسئولیم. یعنی هم در برابر هر کاری که نباید انجام شود و از ما سر می زند و هم در برابر کارهایی که باید انجام می دادیم اما شانه از زیر بار خارج کرده ایم مسئولیم و هم در آن دنیا از ما پرسش خواهد شد و به حساب و کتاب کشیده خواهد شد و هم نتایج آن را در همین دنیا با همه وجود لمس خواهیم کرد. این چراغ را کلام امام جواد علیه السلام روشن فرموده است که:"هر که کار زشتى را تحسین و تأیید کند، در عِقاب آن شریک است."پس باید مراقب "همه" امور باشیم چه فعل یا ترک فعل ما گاه منجر به تایید ماجرایی می شود که از حق بهره ای ندارد و ما در گناه آن شریک می شویم. اینکه ما نمی دانستیم یا در تبعیت از این و آن به آن راه رفتیم هم چاره کار نیست که باز سخن امام جواد علیه السلام راه را بر غفلت و حتی تغافل می بندد که: هرکس بدون تفّکر و اطمینان نسبت به جوانب (هر کارى ، فرمانى ، حرکتى و...) مطیع و پذیراى آن شود، خود را در معرض سقوط قرار داده است؛ و نتیجه اى جز خشم و عصبانیّت نخواهد گرفت ." بله، ما مسئولیم لذا باید بر مدار امامت و ولایت راه به نور بریم که رفتن به سمت تاریکی ، آگاهانه باشد یا نا آگاهانه ما را به تاریکی می اندازد. در تاریکی هم بیم افتادن به چاه و چاله فراوان است.انسان مومن نیز خود را نباید در معرض خطر قرار دهد و پا به راهی بگذارد که به سویی غیر از قبله رستگاری باشد.ما هادیانی چون امام جواد(ع) داریم . شکر نعمتی چنین بزرگ، پیمودن راه بزرگی و بزرگ شدن است و رسیدن به حقیقت. همان که به تعبیر روشن امام تقی(ع) :بنده اى حقیقت ایمان را نمى یابد مگر آن که دین و احکام الهى را در همه جهات بر تمایلات و هواهاى نفسانى خود مقدّم دارد.

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1394/06/23 شماره انتشار 19069/صفحه6/فرهنگی

/ 0 نظر / 84 بازدید