مطالبه نخست خراسان جنوبی از وزیر راه

اصلاح جاده مرگ و ساختن باند دوم جاده باید بیرجند- قاین را به عنوان مطالبه نخست خراسان جنوبی، همین اول کاری، از وزیر محترم راه و شهرسازی بخواهید و بخواهیم و بخواهند! یعنی هم مردم استان و مسئولان محلی به طلب برخیزند و هم ما رسانه های استان در فرایندی بماندند این مطالبه را جدی پیگیری کنیم و هم آنانی که در پایتخت، دستی بر آتش مسئولیت و دلی در گرو استان دارند، از متولیان راه، راه برون رفت از مشکلات جاده مرگ را بخواهند. نمایندگان محترم استان، به عنوان وکلای مردم و زبان استان از همین مجلس و جلسه رای اعتماد کار را کلید بزنند تا ان شاالله وزیر رای گرفته متوجه جدیت همه ما بشود و ماجرا را با اولویت، در دستور کار قرار دهد. بیاییم ما رسانه ها و به حساب و کتاب بنشینیم تعداد قربانیان جاده و صدمه دیدگان این مسیر را تا دریابند متولیان که فقط با دیه قربانیان جاده ، چه میزان از مسیر را می شد اصلاح کرد. این جزئی ترین بخش ماجراست والا کیست که نداند که پیامدهای اجتماعی و خانوادگی یک حادثه، صدچندان خسارات مالی و مادی است. کیست که نداند عوارض روحی و روانی پیامد همسایه نه فقط صدها برابر صدمات مالی است که قابل جبران نیست حال آنکه با اصلاح نقاط حادثه خیز و ساختن باند دوم، این عوارض و آن حوادث، اصلا اتفاق نمی افتد. یعنی هم جاده ، رنگ حیات دارد، هم رهگذران جاده راه به سلامت می برند، هم سایه مهربان پدر برای خانواده می ماند، هم برادر به مقصد می رسد و هم مادر و خواهر سفره انداز زندگی می شوند و حادثه، هرگز واقع نمی شود که قطار منحوس عوارض و مصیبت ها را به دنبال خود بکشد و خانه ها را عزاخانه و خانواده ها را ویران کند. من وقتی می بینم در یک روستای کوچک تا کنون ۱۲ نفر را جاده ها بلعیده است برخود می لرزم چه می بینم پیامد رفتن یک عضو خانواده، چه بلای عظیمی است که التیام نمی یابد. آتشی است که خاموشی نمی شناسد. دیده ام که چشمه اشک مادران در مناسبت ها ، بود می جوشد. دیده ام حسرت خواهر های برادر از دست داده را، همه این ها را دیده ام و قلم هم دیده است لذا هم پیش از این نوشته این و هم باز قلم به فریاد داریم که جاده های استان را چاره ای باید. این هم البته هرگز به معنای ناشکری در برابر تلاش احترام برانگیز جاده سازان استان نیست که باز پیش از این به خدا قوتی آنان قلم زده ایم و جریده نگاشته ایم بلکه تاکید موکد ما برای این است که مقامات ملی به کمک آیند و این تلاش را شتابی در خور ببخشند تا کمتر کسی به مرگ جاده دچار شود. والا کور هم که باشد باز تلاش محلی را خواهد دید و تکریم خواهد کرد جاده سازان و راهداران را اما این تلاش لازم، کفایت موضوع را نمی کند و می طلبد در همین آغاز راه به طلب خواست واقعی مردم از متولیان ملی برویم و پوشه جاده مرگ را روی میز وزارتی بگذاریم تا به خط دستور وزیز، اعتبار و قوای افزون بگیرد و کار ها زودتر به سامان آید . این هم احقاق حق مردم نجیب این دیار است و هم به نفع کشور. پس جدی تر از همیشه، پیگیر اصلاح جاده مرگ و توسعه سهم استان از اتوبان و جاده های دوبانده باشیم. دعای مردم هم پشتیبان ما خواهد بود.

 هفته نامه ب- ا/شماره 38 / چهارشنبه 1 شهریور 1396/ صفحه اول

/ 0 نظر / 88 بازدید