زنگ غیرت و جوانمردی

 

می خواستم بگویم این جا چراغی روشن است اما دیدم این گرما از یک چراغ خیلی افزون تر است، این نور هم، کدام چراغ را می شود یافت که گرمایش به هرم نفس های زمستان سوز و بهارآفرین خوبانی چون شما باشد؟ کدام چراغ را می شود یافت که به روشنایی نگاه مهربان شما، راه را نه که بنماید که باز هم بکند و موانع را از سر راه بردارد؟، نه این جا فراتر از چراغ، خورشید در نگاه و اراده شما خوبان به مهربانی طلوع می کند تا آن «بانوی بیسکویت فروش» شب را نه در سر چهارراه ها که در کنار کودکانش سر کند و غیرتمند دختری که سرپرستی برادر و خواهرش را چونان امانت پدر و مادر مرحومش بر شانه می کشد، در پناه غیرت و رافت تان، دمی بیاساید و آن کودک، کودک چهار ساله، که سرفه هایش سمفونی درد بود، لحظه، لحظه درمان را حس کند و مادر دردمندش را فرصتی فراهم آید، تا به لبخند پسرکش، همه دردها را فراموش کند. آری مردم آی همه شمایانی که در این چند روز، انگشت های مهربان تان شماره روزنامه را گرفت تا ما «زنگ غیرت» شما را از گوشی تلفن بشنویم و کلاس نشین درس همت تان باشیم، با شمایم، می خواهم شما را بستایم، می خواهم بگویم شمایان ترجمان مجسم آموزه های دینی و جوانمردی ایرانی هستید.می خواهم بگویم، شما، آقای دکتر که نسخه سلامت پیچیدی برای این خانواده ها خورشید ایمانت همواره پرتوافشان خواهد بود و شما جوانمردانی که از سبزوار به یاری پسرک ۴ ساله عزم جزم کردید، مطمئن باشید دعای پسرک به اجابت حضرت خداوند خواهد رسید تا در دو دنیا شمایان را در پناه مهر خود گیرد. آقای مسئول! خانم مددکار که به یاری نیازمندان دست دراز می کنید، گرمای دست خداوند مبارکتان باد! آی آقا، آی جوانمرد، آی بانو، آی خاتون دارنده و صاحب دست دهنده، شمایان افتخار این ملکید و ... من همه واژه هایم را به احترام شما و برای سلامتی شما نذر می کنم و مطمئنم نیازمندان یاری شده هم دست هاشان را به آسمان خواهند فرستاد برای آمین اجابت دعای سلامتی شما. این جا نه چراغ که خورشید روشن است در نگاه و باور مردم و مسئولان هم حتما می دانند که یاری مردم، وظیفه آنان را ساقط نمی کند بلکه آنان همواره و در برابر آحاد جامعه مسئولند و باید هم با مدیریت کلان و سیستمی به فقرزدایی بپردازندو هم به شکل موردی، نیازمندان را یاری گر باشند و این هم درس حکومتی مولا علی(ع) است که در کنار تلاش برای فقرزدایی و ارتقای سطح زندگی عمومی، همواره به فکر نیازمندان هم بودند و شانه های توانمند آن بزرگوار زخمی همیانی بود که نان و خرما را به خانه یتیم و اسیر و فقیر و بیمار می رساند، پس اگر شما را مراد مولاعلی است- که البته چنین است- باید یا علی بگویید به یاری نیازمندان، که اگر یاری آنان برای مردم واجب کفایی باشد برای شما واجب عینی خواهد بود...

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1392/09/24 شماره انتشار 18576 /صفحه۶/جامعه

/ 0 نظر / 89 بازدید