شیعه امام رضا(ع) با مردم مهربان است

 

نسبت مأموم به امام پیروی کردن است، نه به تماشا ایستادن و از نماز او بهره بردن، نه بر جا نشستن و به نگاه، حظ بردن و احساس به اوج رساندن نه حتی، شادگویی و شادپوشی در جشن ها، نسبت مأموم به امام این است که دقیقاً رفتار خود را بر اساس هندسه رفتار امام تعریف کند و پا جای پای او بگذارد. حضرتش را در قیام و قعود، در فریاد و سکوت، حتی در اخم و لبخند همراهی و جوری زندگی کند که هر کس او را دید، آیتی بشناسد از حضرت امام. بله نسبت ما به امام رضا(ع) باید چنین باشد، در هر کجای این کره خاکی که هستیم باید مأموم وار به بندگی خدا بپردازیم و الا اگر رفتار مخالف رفتار امام باشد نزدیکی ما چون مأمون در زندگی یا هارون به لحاظ نزدیکی قبر باشد، جهنم گناهان مان را خاموش نخواهد کرد. نسبت امام به مأموم، به رفتار است نه حتی به کردار. به باور اعتقادی است نه به شعار زبانی. به دل است، نه به زبان، چنان که اویس قرنی، ندیده مأموم امامت حضرت رسول ا...(ص) شد و رفتارش چنان محمدی بود که پیکرش هم عبیر آمیز می شد. ما هم می توانیم«اویس قرن» جان مان را در نسبتی چنین با امام رضا(ع) قرار دهیم، تا بهار شود جان مان از هزاران فرسنگ فاصله با حرم. این نیز نیازمند یک «باید» است، «باید نظری» و «باید عملی»، به نظر احادیث امام را بخوانیم و به عمل رفتار و ایمان نو کنیم به مثل وقتی امام می فرمایند «بعد از انجام واجبات، کاری بهتر از ایجاد خوشحالی برای مومن، نزد خداوند، بزرگ نیست، باید بدانیم، «باید» در هر جایگاهی که هستیم برای خوشحالی مردم مومن، تلاش کنیم. همان طور که اذان، ما را به سوی نماز می خواند، حضور «ارباب رجوع» نیز ما را به سوی انجام فرمان «خداوند» بخواند و مراجعه کننده را چونان اذان عزیز بداریم. نه این که روی در هم کنیم، طلبکارانه برخورد و کار امروزش را به فردای دیگر حواله کنیم نه. کسی که می خواهد نسبت خود را با امام رضا(ع) درست تعریف کند، رفتارش هم با مردم «درست» خواهد شد. چنانکه اگر این دهگانه را به عمل درآورد، جامعه را نیز به سوی سلامت راه خواهد کرد که امام رضا(ع) آن را نشانه به کمال رسیدن عقل می دانند که؛ «۱ - خیر او به دیگران برسد. ۲ - مردم از بدی اش در امان باشند. ۳ - خیر اندک دیگران را در حق خود بسیار شمارد. ۴ - خیر بسیار خود را در حق دیگران اندک به حساب آورد. ۵ - هر چه حاجت از او خواهند، دلتنگ نشود. ۶ - همواره در پی دانش باشد. ۷ - فقر در راه خدا را از توانگری [به باطل] دوست تر دارد. ۸ - خواری [ظاهری] در راه خدا را از عزت [ظاهری] با دشمن محبوب تر شمارد. ۹ - گمنامی را بر شهرت ترجیح دهد. ۱۰ - نه تنها خود را از دیگران برتر نداند، بلکه همه را از خویش برتر شمارد و...» خب این دهگانه عملی، هم، ابوابِ ناپسند را می بندد و هم درهای بهشت را در همین دنیا می گشاید و کسی که رفتاری چنین داشته باشد، در همین جامعه پرتلاطم هم به آرامشی بهشتی گونه می رسد پس... پس یادمان باشد، باید نسبت خود را با امام رضا(ع) با عمل به احادیث آن حضرت تعریف کنیم، تا عطر عبودیت و عشق، از «اویس قرن» جان مان برخیزد و «یمن» جامعه مان را به سرزمین همیشه بهار تبدیل کند...

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1393/06/17 شماره انتشار 18779 /صفحه5/فرهنگی

/ 0 نظر / 87 بازدید