محرم و صفر رفت اما عاشورا ماند

محرم رفت و صفر نیز از پی آن، سفره روضه جمع شد اما روزی معرفت همیشه برقرار است. مردم عاقل هم در فصل برداشت، چنان خرمن و خانه پر می کنند که حداقل، نیاز یک سال شان را تامین کند. نسبت ما به محرم و صفر که به فرموده امام کبیر انقلاب، اسلام را زنده نگه داشته است هم قرار بود چنین باشد تا بهره سال خویش را بر گیریم و چنان جان روشن داشته باشیم که کفر- که خصلت پوشاندن دارد - نتواند، این نور و این نورانیت را بپوشاند. 

با این نور است که در « ربیع» و بعد آن، حقیقت در جان ها می شکفد و شهادت ها ، شهود و کام اهل راز از این شهد آگین می شود. محرم و صفر از پی هم گذشتند اما نباید بگذاریم عاشورا هم بگذرد که اگر بگذرد باید خود را برای اسارت و ذلت آماده کنیم. عاشورا اگر برود، زمین هم کربلا را فراموش خواهد کرد و چه ظلمتکده ای می شود جهانی که عاشورا و کربلا و شهید ندارد. نباید بگذاریم و نخواهیم گذاشت هم . حتی « دنیا اگر از یزید لبریز شود» ما این عهد را با محرم و کربلا و شهیدان مان، تجدید می کنیم که «ما پشت به سالار شهیدان نکنیم». در اقبال به امامت است که امت بر مدار حق و در سلوک توحیدی خود به آنچه باید می رسد. 

در پیروی از حسین است که راه به بهشت ختم می شود لذا هرگز و هرگز و هرگز نباید میان ما و امامت فاصله افتد. محرم و صفر، به جبر گذر روزگار رفتند و جای خود را به ربیع دادند اما عاشورا ماند و کربلا ماند و حسین ماند و شهادت ماند و شهدا هم ماندند و این ما هستیم که باید بمانیم. بمانیم تا حسین ایمان مان را ، اهداف بلند سید الشهدا را از معرکه به مهلکه نکشانند بلکه این بار مردانگی را معنایی تام بخشیم و نگذاریم بعد از شهادت تن و شهادت نام، اخلاق و روش یزیدی ، شهادت هدف را هم رقم زند. اینکه بارها گفته ایم و به شعار، مشت گره کرده ایم که ما اهل کوفه نیستیم، حسین تنها بماند، باید برکوفه های درون بخروشیم و نگذاریم بدپنداری و بدکرداری و بدرفتاری، و رذیلت ها، تیغ برفضیلت ها بکشد. 

نباید بگذاریم آنچه با اهداف شهدا مغایر بود، در تغیبر ارزش های اجتماعی، در صدر بنشیند. نباید بگذاریم فرهنگ اعلای شهید و شهادت و عاشورا، غریب بماند. نباید بکذاریم، بدهکاران دیروز، بر طبل طلبکاری بکوبند حق نداشته خود را از صاحبان نجیب و ایثارگر حق، طلب کنند. نه نباید بگذاریم نظم نوین طراحی شده استکبار، نظم ایمانی ما را بر هم زند. ما باید تمام قد بایستیم و ثابت کنیم با پایان محرم وصفر، عاشورا از نفس نمی افتد چنانکه همیشه در خروش است و جوشش شهیدان ما نیز از این خروش است که هرگز فرو نمی نشیند. هزار تقویم هم که به آخر برسد وا باز خود را به نقطه آغاز می رسانیم در رکاب حسین(ع)...

حیات / تاریخ انتشار:دوشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۶ | شناسه مطلب: 136415

http://hayat.ir/fa/136415/

/ 0 نظر / 83 بازدید