شادی کنیم اما نه به قیمت ناشادمانی دیگران

 

شاد باشید، شادی کنید، بخندید و بخندانید، اصلا شاد زیستن هم هنر است و هم حق «همه» آحاد جامعه.دوباره تأکید می کنم شادی حق «همه» آحاد جامعه است و کسی حق ندارد این «حق» را از مردم دریغ کند. اما «شادی همه» این معنا را هم روشن به دست می دهد که آحاد جامعه هم حق ندارند جوری شادی کنند که باعث آزار دیگران شود و گاه این آزار به نتایج ناخشنودی برسد که «جبران پذیر» هم نیست.

ما برای نجات جان مصدوم یک حادثه یا یک بیمار، «زمان طلایی» تعریف می کنیم که لحظه به لحظه اش برای نجات فرد از چنگال بیماری مرگ  آفرین، حساب و کتاب دارد و بی توجهی به این لحظات به جایی می رسد که شرح این کلام شاعر است که «ناگهان چقدر زود دیر می شود». حالا توجه کنید، آیا حاضرید شادی چند ساعته شما باعث مرگ یک انسان، سیه پوشی یک فامیل و ثبت خاطره ای ناخوشایند در ذهن ده ها تن شود؟

فکر می کنم هیچ کدام از ما حاضر نیستیم، شادی ما، خاری شود و در کفش کسی فرو رود چه رسد به این که به پایش بخلد و در جانش بنشیند. پس لطفا در زمان های شادی، یک مقدار مراقبت کنیم، یک کم به فکر دیگران هم باشیم نه این که پس از یک خبر خوش، همه به خیابان بریزیم و با راه بندان، راه را بر بیماران هم ببندیم و آمبولانس هم نتواند راهی به بیمارستان باز کند و وقتی برسد که خیلی دیر شده باشد!

شادی حق شماست، اما این حق وقتی در تزاحم با حق دیگران قرار می گیرد، دیگر حق نیست بلکه «ناحق» می شود وقتی آرامش مردم را بر هم می زند، دیگر زیبا هم نیست.یادمان باشد، ما همه با هم زندگی می کنیم، باید خیلی چیزها را رعایت کنیم و «نباید» باعث آزار دیگران شویم. باز هم تأکید می کنم شادی حق شماست. اما حق آن بیمار  است که به بیمارستان برسد، حق آن کارگر خسته از کار است که به خانه برسد، حق آن شهروند است که آرامش داشته باشد، پس لطفا اگر خبری خوش شنیدید و خواستید به خیابان بیایید، همه خیابان را نبندید، بگذارید لااقل آمبولانس ها و خودروهای آتش نشانی راهی برای عبور داشته باشند!بگذریم، جشن انتخابات و جشن صعود به جام جهانی به پایان آمد، اما قرار است ان شاءا... از این پس خبر خوب زیاد بشنویم و دعا می کنیم روزهای شاد برای این مردم زیاد باشد، اما یادمان باشد جوری شادی کنیم و مکان و زمانی را برای این در نظر بگیرند مسئولان که باعث ناخوش احوالی بسیاری دیگر از مردم نشود.

شاد باشیم همه با هم، نه این که شاددلی و شادکرداری  ما باعث اندوه و ناآرامی دیگران شود. خیابان یک معبر عمومی و عبور توأم با آرامش از آن یک حق عمومی است، حق  الناس است، پس به حقوق یکدیگر احترام بگذاریم...

خراسان رضوی - مورخ شنبه 1392/04/01 شماره انتشار 18434 /صفحه ۳/شهر

/ 0 نظر / 85 بازدید