ماجرای ۱۷۰ نامزد و چند نکته

شوک اگر به موقع و درست انجام شود، هم احیاگر است و هم تحول آفرین، این را هم در نظام های مدیریتی دیده ایم، هم در مدیریت ورزشی و هم برای نجات جان انسان ها. هر جا نیاز بوده و «شوک» درست به کار رفته است، به نتیجه مثبت هم رسیده است، پس باید مراقب باشیم، در شوک فرو نمانیم بلکه با شوک برخیزیم. این را از آن رو عرض می کنم که نامه رحیمی - که همین چند روز پیش به اوین رفت - به احمدی نژاد و نقل این ماجرا که به ۱۷۰ نامزد نمایندگی از جبهه اصول گراها پول پرداخت شده است، چکش هم از شخصی به نام جابر ابدالی گرفته شده است به سان شوک همه را در بهت فرو برد اما از زمان افشای این نامه تا همین امروز، هزار حرف و حدیث در پی داشته است، گروهی از آن تیغ دو دم ساخته اند تا همه را بزنند و گروهی، به دفاع برخاسته اند که این کار نه تنها خطا نیست که رویه هم هست و باز برخی زبان به تهدید می چرخانند که منابع مالی رقیب را افشا خواهند کرد و گروهی اما، خیرخواهانه، می خواهند تا چراغی برنام‌ها گرفته شود تا در روشنایی نور، «سیه روی شود هر که در او غش باشد» و... حرف زیاد است و سوال هم فراوان اما تا زمانی که انتخابات ما حزب محور و صاحب شناسنامه رقابتی نشود، با هزار تأسف باز هم شاهد بروز مسائلی از این دست خواهیم بود، حال آن که با فعال سازی احزاب صاحب شناسنامه که به صورت شفاف منابع مالی و پشتیبانی خود را اعلام کنند، تا حدودی جلوی خاصه‌ خرجی های بی هویت گرفته می شود و کسی در کسوت دولتی به خود جرأت نمی دهد، برای انتخابات مجلس هزینه کند. بحث این جناح و آن جناح نیست. نفس کار هزینه کرد دولت در انتخاب مجلس که بوی خریدن رای می دهد، آن قدر نازیباست که مرتکبان آن هم، سعی می کنند، از نگاه های پرسشگر رخ بپوشند و به مغالطه یا مجادله، از این وادی غلط بگریزند. آنچه البته تأسف برانگیزتر است، توجیه برخی افراد است که می گویند این رویه است و ما از کجا باید می دانستیم این پول ناپاک است و... که بایدشان پرسید، آیا به همان راحتی که بی پرس و جو پول از این و آن «قبول می کنید»، آیا حاضرید، اگر محتاجی، نیازمندی به شما مراجعه کرد، بی پرس و جو، یک درصدش را «بدهید»؟ آیا حاضرید به دیگران کمک کنید؟ و... من نه خود به یاد دارم به ستاد کسی کمک کرده باشم و نه کسانی را می شناسم که دست به امضای چک شوند برای فلان نامزد، چون توقعی هم ندارم و نداریم اما در روزگاری که برخی افراد، به ازای بذری که می افشانند توقع چندین خوشه را دارند و با هزینه یک ریال انتظار فایده ده‌ها ریال آیا هوشمندان سیاستمدار که قرار است کشور را اداره کنند، می پذیرند، فردی، میلیاردی به جریانی کمک کند و توقع ده چندان نداشته باشد؟ خب اگر قصد خیر داشت هزاران مورد «خیرتر» از کمک به ستاد فلان و فلان هست و... بگذریم، مردم همه چیز را می فهمند، فقط حرفی که باید به تکرار گفت این است که انتخابات را به سمت حزبی شدن، با احزاب شناسنامه دار و پایدار با شفافیت مالی و اعتقادی و سیاسی پیش ببریم، این به نفع امروز و فردا و فرداهای کشور است، نگاه به ماجرای رحیمی هم می تواند فراتر از یقه گیری ها، بسان همان شوکی باشد که احیا کننده است. پس آن چه را افشاگری و تهدید به چشم می آید باید هوشمندانه نگریست و به فرصت تبدیل کرد، فرصت شفافیت افزون تر انتخابات...

بدون موضوع/چاپ نشد/6/اسفند93

/ 0 نظر / 91 بازدید