دست اندوه زدا داشته باشیم

 آحاد متفرق نیستیم که هر کس کار خود را کند و ساز خود را بزند و فکر هم نکند آواز سازش ممکن است آرامش دیگران را بر آشوبد و کار هایش برای مردم "کاربند" ایجاد کند و توان دیگران را به تحلیل برد . زیست جمعی، اقتضائات خاص خود را دارد. وقتی خانه ها دیوار به دیوار هم می دهند و شهر ها را پدید می آورند وظیفه ای به عنوان" شهروندی" هم متولد می شود که از جمله بر جسته ترین ویژگی های آن حساسیت داشتن نسبت به یکدیگر است.هیچ کس نمی تواند از زیر بار این وظیفه شانه خالی کند؛ بلکه همه باید نسبت به یکدیگر احساس مسئولیت کنند به ویژه در شرایط خاص به کمک هم بیایند. اگر کسی بر زمین افتاد، دستش را بگیرند و تا ایستادن دوباره همراهش باشند چنانکه امام رضا (ع) در این باره می فرماید: "مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج ا... عَن قَلبه یـَوم القیامه " هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید، خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.این نیز یعنی ما نسبت به هم مسئولیم. گره گشایی "فقط" وظیفه حکومت نیست بلکه در اندوه زدایی از چهره همنوع، همه ما باید دست گشاده داشته باشیم....

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1394/05/12 شماره انتشار 19034/صفحه6/فرهنگی/ در آستان خورشید

/ 0 نظر / 89 بازدید