دفاع مقدس؛ میراث خواران و میراث داران!

ما دفاع مقدس مان را ذیل فرهنگ متعالی عاشورا تعریف کردیم و با تاسی به مولا سید الشهدا(ع) و یاران خدایی اش، نقش های خود را یافتیم در کربلایی که به وسعت جبهه دامن گسترده بود. مانایی ما هم به عاشورا گره خورد و به جرات نی توان گفت هرجا روضه کربلا بخوانند ، نام و یاد شهدای ما- که ادامه عاشورا بودند و هستند- احیا می شود و هرگاه سخن به دفاع مقدس و شهدا رسد، کربلا « اقامه» می شود. رابطه دفاع و حماسه نینوا برای ما رابطه« ابوت» است و ۸ سال حماسه خود را فرزند بلافصل عاشورا می دانیم. درهم تنیدگی ای چنین در شئون مختلف ، نتایج و البته مسائل مشترک هم دارد. آسب های مشترکی هم آن را تهدید می کند چون غلو و تحریف که سربازان نا پیدا و بی نشان اما مخرب دشمن هستند. چونان عملکردی که نه با حسین که با « صدام حسین» خویشاوندی می آورد که نمونه به روز شده یزید بود. چونان رفتاری که امام با آن در افتاد و... این مواقف درست گرانیگاه ماجراست، به حرف که باشد همه حسینی هستیم و سخن از دفاع مقدس را با افتخار بر زبان جاری می کنیم اما پای عمل که به میان می آید ، خیلی از کارنامه ها مهر قبولی نمی خورد! من با این تحلیل امام موسی صدر خیلی موافقم که می فرماید: امام حسین (ع) سه گروه دشمن داشت که کم خطر ترین هایشان همانانی بودند که جسم او را کشتند و گروه دوم که خطرشان افزون تر بود کسانی بودند که قبر امام را- به روزگاران چندین بار- تخریب کردند تا جلوی نقش آفرینی امام را بگیرند اما سومین گروهی که امام صدر خطر آنان را از همه بیشتر می داند نه در دل تاریخ و کوچه های کینه که در میان خودما و حتی درون ما هستند؛ آنانی که اهداف امام حسین(ع) و ابعاد انقلاب حسینی را تحریف می کنند و آن را ابزار کسب و درآمد قرار دهند و بهره برداری‌های بی‌ارزش از آن می کنند و یا آن را مورد سوء استفاده برای منافع شخصی قرارمی دهند... روشن است که امام حسین(ع) الان نیست تا کسی او را بکشد، ولی چیزی گرانبهاتر و مهم‌تر از خود امام حسین(ع) در دستان ماست: کرامت امت حسین، مقدسات حسین. اگر ما گریه کنیم ولی در عین حال برای تضعیف اهداف امام حسین(ع) تلاش کنیم؛ اگر گریه کنیم و در صف باطل باشیم؛ اگر گریه کنیم ولی گواهی دروغ بدهیم؛ اگر گریه کنیم ولی به دشمنان کمک کنیم و به اختلاف و تفرقه در جامعه خود دامن بزنیم؛ اگر گریه کنیم ولی گناهانمان بیشتر شود، در این صورت ما گریه می‌کنیم ولی در عین حال حسین را نیز می‌کشیم زیرا تلاش می‌کنیم هدف حسین را از بین ببریم که گرانبهاتر از خود اوست....این سخن هشدار برانگیز امام صدر در حوزه دفاع مقدس هم قابل بازتعریف است و باید همواره مد نظر باشد چه، گروه اول یعنی لشکر صدام در هم شکست، صدام به جهنم رفت و گروه دوم شامل حامیان هزار رنگش هم از رنگ و رو رفتند اما تهدید اصلی این میراث گران بها همچنان هست و این کانون نور را تهدید می کند؛ « میراث خوارانی» که میراث داران را به حاشیه می رانند و برادری ثابت نکرده چنان گشاد و پهن سر سفره آماده می نشینند که صاحب سفره جایی برای نشستن نمی یابد. آنانی که دیروز با جبهه صدها کیلومتر فاصله داشتند اما امروز چنان می نمایانند که انگار فتح خرمشهر و خیبر و والفجر و کربلا را آنان فرماندهی کرده اند! میراثرخواری می کنند بدون آنکه حراسی از حساب و کتاب داشته باشند که اگرصفحه اول کتاب هم گشوده شود. کتاب ادعا هاشان باطل خواهد شد. بگذریم، دفاع مقدس مثل عاشورا در معرض تهدید تحریف و میراث خواری است، خدا کند روشن اندیشان و عالمان و فرهیختگان مهر از لب و از قلم بردارند و به میدان آیند که امروز حفظ حقیقت ها و مقابله با تحریف مثل خود حماسه، واجب است....

 (مطلب کامل)

/ 0 نظر / 91 بازدید