واقعا کاسب حبیب خداست؟

کاسب حبیب خداست. این جمله را بسیار شنیده ایم و خوانده ایم. در برخی مغازه ها هم این کلام به نوشته درآمده است. وقتی نیز کلام به ستایش کاسبان می رسد هم این سخن به زبان می آید: کاسب حبیب خداست. حرف حقی هم است این اما شرایطی هم دارد که اگر کاسب بدان پای بند باشد ذیل این تعریف قرار خواهد گرفت وگرنه این سکه روی دیگری هم دارد؛ «پست تر از سگ یهودی» بله. تعجب نکنید! میان آن بالا و این پایین خیلی فاصله است. چنان که در قاموس انسان هم چنین است. ما در این ساحت «رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند» را هم داریم «اولئک کالانعام بل هم اضل...» را هم در قرآن می خوانیم حالا بسته به پندار و گفتار و کردار، می توان جایگاه خود را تعیین کرد. می شود مثل خدا شد و می شود از انعام هم پایین تر رفت. می شود به مرتبت دوستی حضرت خداوند رسید و می شود... راه باز است اختیار هم در دست توست. این خود تو هستی که باید جایگاهت را تعریف کنی. جایت را بشناسی و آن جا بنشینی. براساس معیارهای دینی کسی می تواند از راه کسب به مرتبت حبیب الهی برسد که نگاهش به کسب معاش نیز براساس عبودیت باشد و چون خداوند را «رزاق» می داند،برای یافتن لقمه ای افزون تر، نه زبان به حرام می چرخاند و نه دست بدان می آلاید. او می داند رزقش را حضرت خداوند مقدر و مقرر فرموده اما او را به تلاش و کار هم امر فرموده است، لذا خوب کار می کند و کار خوب نیز، خوب تولید می کند و تولید خوب خود را نیز خوب عرضه می کند، حاضر نیست برای ریال افزون تر دروغ بگوید، برای افزایش حوزه کاری و کسب درآمد افزون تر، پول ربوی بستاند و برای گسترده تر شدن سفره تنعمات دنیایی، مال شبهه ناک بیاورد و یا با پارتی و یا حتی پررویی برای خود راه باز کند.

او به سود عادلانه قانع است. همواره با وجدانش سرکار می رود، نه با نفس اماره اش. هر لحظه برای فروش کالایی که به مثل پارسال خریده است هر لحظه قیمت نمی گیرد. کاسب حبیب خدا، برای کاستی هایی که روز قبل قیمت داده و خرید قبل است امروز نرخ جدید نمی گیرد. کاسب حبیب خدا، جنس ها را دولاپهنا حساب نمی کند، جنس معیوب را به جای سالم به خریدار بی خبر قالب نمی کند، کاسب حبیب خدا با مردم آسان می گیرد، همان طور که می خواهد خداوند با کرامت با او رفتار کند، او هم با مردم کریمانه رفتار می کند،خرید قبل را به قیمت خرید روز نمی فروشد.

خود را عیال و روزی خور سفره کرامت الهی می داند و سفره نشین شیطان فزون خواهی نمی شود. چنین کاسبی که برای کسب روزی حلال از راه حلال می کوشد و تلاشش این است که لقمه حلال سر سفره خانواده اش ببرد حبیب ا... است. اما آن که می پندارد برای دست یافتن به روزی خود باید چشمه روزی دیگران را گل بگیرد و برای رسیدن به لقمه ای، باید آن را از دهان مردم بگیرد، آن که بدون وجدان و با نفس اماره سرکار می رود و هر روز بر مدار گرانی، می فروشد و احتکار را زرنگی می داند و بازار سیاه را باعث سپیدی زندگی می داند، آن که ربا می گیرد یا می دهد، آن که با مال حرام سروکار دارد و کم فروشی را رندی کاسبی می داند، نه تنها حبیب خدا نیست که دشمن خداوند نیز است و حضرت حکیم علیم او را وعده ویل فرموده است؛ ویل للمطففین و... وای بر کم فروشان و بلکه دهشتناک تر، «ویل» آن بدترین جایگاه جهنم به روی کم فروشان دهان گشوده است. این وعده خداوند است و... حالا ببین تو کاسب حبیب خدا هستی یا اهل «ویل»...

خراسان رضوی - مورخ شنبه 1391/06/25 شماره انتشار 18217 /صفحه۶/جامعه

/ 0 نظر / 88 بازدید