تغزل هلال ابرو کمانی رمضان در دیوان بندگی فرخنده باد

لب های زمینیان چشمه آیات می شود.می جوشد ترانه های ازلی عشق.می جوشد ربنالاتضق قلوبنا بعد اذ هدیتنا...و آوای خوش روزه داران فرشتگان را به زیارت انسان می کشاند و ملکوت را به طواف زمین که بر مدار انسان کامل از رمضان رمز گشایی می کند... عجب شکوهی دارد خاک که ذره ذره ایمان نو می کند به حضرت نگار و چه نگارستانی شده است شهر با مردمانی که به یک آیه از قرآن ، ختم قرآن را در ملکوت جان جشن می گیرند....آی مردم! رمضان آمده است و در بارانی از ملکوت دامن دامن برکت و رحمت و مغفرت به زمین می بخشد.آی به استقبال آیید شهر ا... را که دامن کشان و آغوش گشوده به دیدارتان می آید.

باید که به عشق و به خضوع و خلوص نشست این ماه خدا را که جان ها همه تازه می شود با نسیم آسمانی اش.

سرمه می کشد هلال ابرو کمانی چشمان عاشقان را این ماه عزیز، پس آماده شویم که با وضویی به نام حضرت دوست سفره نشین اهالی آسمان شویم و ساحت های سحرگاهی این شهر ا...الاعظم را به راز خوانی با آن بیکران مهر و رحمت به نجوا نشینیم...

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1394/03/28 شماره انتشار 18998/صفحه اول/عکس نوشت

 
/ 0 نظر / 88 بازدید