وقتی حج عطر کربلا می گیرد

 

صدای حسین (ع)

- پر شکوه و انسان ساز-

به گوش می رسد

از صحرای عرفات

و کلماتش

جان تاریخ را

به شور می آورد

در کلمه به کلمه دعای عرفه

که منشور بندگی است

حسین می خواند

و نبض عشق

در کربلا

بی تاب می زند

حسین می خواند

و مکه و منی

مروه و صفا

به او رو می آورند

حسین می خواند

و بهشت

کربلا را دربرمی گیرد

حسین می خواند

و عرفه

بوی تاسوعا می گیرد

و قربان بوی عاشورا

و منی

به حسرت گودال قتلگاه

- آن رفیع ترین قطعه زمین-

باران باران اشک می ریزد

حسین می خواند

و عشق آغاز می شود

تا زمین

از مکه تا کربلا

قدم ... قدم

قدمگاه شود

و چشمه نور

برای روزهای دور...

حسین می خواند

و عشق

- به تمامی-

راهی کربلا می شود

هر که دارد هوس کرببلا بسم ا...

هرکه دارد هوس نام خدا ... کرببلا...

و چه شکوهی می گیرد این رفتن

و تاریخ ثبت می کند؛

عرفه یعنی عشق

یعنی حسین

والسلام

و قربان می شود

تا اسماعیل

از منی

همه جان چشم شود

به قامت رشید فرزندش

- حسین علیه السلام-

که راهی کربلاست

و عجیب است

قربان

عاشورای اسماعیل

عید می شود

و عاشورای حسین

روز قربانی ...

... و خدایا این قربانی را

از محمد وآل محمد قبول کن!

این صدای زینب است که می خواند

تا صدای حسین (ع)

امتداد یابد...

  

 خراسان جنوبی - مورخ دوشنبه 1393/07/14 شماره انتشار 18802 /صفحه2/اخبار

 

 

/ 0 نظر / 83 بازدید