مبارزه ضرورت حیات است

دشمن وقتی دشمنی می کند و جبهه دشمنی اش را هم روز به روز گسترده تر می کند، نمی توان در غفلت نشست چه رسد که به تعامل با او امید بست!

وقتی دارد با همه توانش برای بستن راه نفس شما می کوشد، نه فقط عقل، که ضرورت حیات نیز، اقتضا می کند که همه توان مان را بدهیم به سر پنجه هامان تا انگشت های دستِ مشت شده اش را بشکنیم.

فکر نمی کنم وقتی استکبار جهانی، از همه ظرفیت هایش برای مقابله با ما استفاده می کند و گزینه های متعدد را از روی میز برمی دارد و به میدان عمل می آورد، کسی بتواند –حتی- تصور خالی کردن میدان را به خود بدهد که این می تواند مصداق کاملِ خودکشی قبل از مرگ و از ترس آن باشد.

برای ملت و فرهنگی که در فصل مبارزه با شهادت از مرگ، استقبال کرده است، نه خودکشی از ترس مرگ که اصلا خود ترس معنا ندارد.

همه چیز هم روشن است و تکلیف از آن هم روشن تر؛ وقتی با همه توان شان به میدان آمده اند باید با تمام توان مان به دفاع برخیزیم و باور کنیم تقدسِ ایستادن برابر استکبار و نماد مشخص آن؛ آمریکای ترامپی، کمتر از “دفاع مقدس” نخواهد بود که آن هم خود در زمان خویش به نوعی ایستادن در برابر جبهه ای بود که آمریکا پرچمش را به دوش می کشید هرچند آن روزگار شوروی هم بود که پرچم دوم را بردارد.

باری، ۱۳ آبان، اگر چه یک روز تاریخی و البته تاریخ ساز است اما میان امروز و آن روز تاریخی هیچ فرق و فاصله ای وجود ندارد که راه همان است و مسیر حرکت هم همان خواهد بود.

در ۱۳ آبان ۱۳۴۳، پرچمدار مبارزه با استکبار، امام خمینی، را به ترکیه تبعید کردند و در برگ دوم،۱۳ آبان ۱۳۵۷، دولت شریف امامی که نقابِ “آشتی ملی” بر چهره داشت، با تفنگ های آمریکایی، دانش آموزان را به خاک و خون کشید و در سومین صفحه، در ۱۳ آبان ۱۳۵۸، سفارت آمریکا که زیر این عنوان، جاسوسخانه برپا کرده بودند و توطئه می کردند به دست فرزندان دانشجوی ملت، فتح شد و این سه، در همه روز های تقویم انقلاب، هر روز به نوعی آثار خویش را می نمایاند.

این هم اقتضا می کند که ما نیز نحوه مواجهه خود را نو به نو طراحی کنیم. طرح های خود را هم اجرا کنیم تا بتوانیم مثل آن سه واقعه تاریخی سرفراز بیرون آییم. پایان سخن را با آغاز آن گره می زنیم که ما اگر دو دست خویش را کنار خود قرار دهیم و گمان کنیم او دست از یقه و گلوی ما برمی دارد، راه به صواب نبرده ایم که استکبار، نبود ما را می خواهد پس باید برای ماندن و سرفراز داشتن باید همه توان مان را بدهیم به سر پنجه هامان تا دستِ پنجه شده اش را باز کنیم. این توان را هم داریم اگر به وحدت کنار هم باشیم. ان شاءا…

 

ب / شماره 4042 / دوشنبه 13 آبان 1398 / صفحه 3

http://birjandemrooz.com/?p=11802


/ 0 نظر / 14 بازدید