کرونا، رسانه و تعریف مناسکِ تازه اجتماعی

پایه های زندگی اجتماعی، بر نظام های مشارکتی و همکارانه استوار است. در بسیاری از موارد، افراد به تنهایی قادر به تمشیت امور و تدبیر زندگی خویش نیستند. همین نیاز به یکدیگر است که افراد را به هم نزدیک و از جمع آنان جامعه را می سازد. جامعه هم برای حفظ ساختار و توسعه ظرفیت های خود به جریان سازی های علمی و حرفه ای در آوردگاه های متعدد نیاز دارد. این “جریان سازی” هم مولفه ای است که با قدرت رسانه ای متولد و فراگیر می گردد. نتیجه نظریات گوناگون در حوزه علم ارتباطات هم تبیین سویه های متفاوت کارکرد رسانه در این میدان است. لذا به جرات تمام می توان در شرایط امروز جامعه ایرانی هم رسانه را کنشگر برتر و افسر طراح جامعه دانست. با این ظرفیت است که می توان دیگر ظرفیت های سازنده را فعال کرد. به همین بلای کرونا که نگاه می کنیم و شرایطی که می خواهد به ما تحمیل کند که می پردازیم باز رسانه را در سپهر علم ارتباطات، در خط مقدم جبهه مقابله می بینیم. رسانه است که با نظم دهی افکار عمومی، به همراهی نظام سلامت و درمان می پردازد. رسانه است که نگاه برنامه ریزان را به سمت های بایسته می کشاند. رسانه است که حلقه واسط دولت- ملت می شود برای همراهی ها. نظام سازی گسترده اجتماعی باز از طریق این ظرفیت می تواند- سریع تر از هر مولفه ای دیگر- عملیاتی شود. تاکید بر نقش رسانه در این برهه نه تنها به معنای چشم بستن بر دیگر ظرفیت ها نیست که رسانه، ماموریت بازکردن چشم به سوی همه ظرفیت ها دارد. تاکید بر کنش ارتباطات در نظم “نیروی واکنش سریع رسانه ای ” هم از این روست که رسانه می تواند وباید نقش پیشران فعالسازی اجتماعی را ایفا کند. این هم ذاتی دانشی است که به عنوان ارتباطات تعریف شده است؛ تعامل و کنشگری سازنده افراد با یکدیگر، به عنوان عنصری کلیدی در عرصه مطالعات روانی-اجتماعی همواره مطرح می شود. این کلید را باید قدر دانست و با آن قفل های ارتباطی را گشود. اگر عنوان شاه کلید به این ظرفیت بدهیم، سخن به گزافه نگفته ایم چون توان گشایش خیلی از در های بسته و شکستن بن بست ها را دارد. دنیا نیز با استفاده از این دانش و ابزار های مرتبط با آن دارد راه خود را باز می کند. ما هم همین مسیر را باید طی کنیم که جهان، رسم واحد و زبان واحد دارد. کسی که نتواند از این زبان بهره گیرد و در رسم جهانی، قرائت خاص خود را تعریف نکند از سپهر موفقیت دور خواهد ماند. اگر نگاهی امروزی و همه جانبه داشته باشیم و در روزگاری که کووید 19 خود را بر همه شئون زندگی تحمیل کرده است، بخواهیم موفقیت را رصد کنیم ناگزیر باید از دریچه رسانه بنگریم و رسانه هم باید ماموریت خاص خود را در این عرصه به انجام رساند که چشم بستن بر وضعیت کرونا برخلاف تکلیف حرفه ای رسانه است. رسانه باید جایگزین های مناسب مناسک پیش از ماجرا را با کمک کارشناسان تعریف کند. باید “دورهمی های خانوادگی ” را در فضای مجازی، شکل دهد. باید در فضای ناسوگواری راهی برای همدلی با صاحبان عزا بیابد. باید سبک صله رحم را متناسب با شرایط بازتعریف کند و کلی باید دیگر در راستای تولید نظریه تبادل اجتماعی تعریف و طراحی کند تا بتوانیم از این پیچ پرخطر اجتماعی – بهداشتی به سلامت عبور کنیم….  

ب / شماره 4341 / سه شنبه 4 آذر ۱۳۹۹ / صفحه 3 /  

http://birjandemrooz.com/?p=26082

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/990904.pdf


/ 0 نظر / 17 بازدید