قرآن به سرگرفته ای و موج دست هایت بر آسمان می رسد

قرآن به سر گرفته ای

و موج دستانت

تا آسمان می رود

و چشمانت

پر از ابرهای باران زایی است که

پایان همه خشکسالی ها را

به اشک گواهی می کند

و مژه هایت

به ناز

سر اشک ها را

شانه می زند

و چه نازی می کشد خدا

از تو،

از دست هایت

از چشم هایت

از مژه هایت

و از سرت

که به زیر قرآن

بر دنیا سروری می کند

قرآن به سر گرفته ای

و حسی مقدس

از شور

از عشق

از آرامش

در جانت جاری می شود

مثل چشمه های زندگی

و احساس می کنی

در امن ترین جا

زیر امن ترین چتر

به تغزل مشغولی

و چقدر پرشکوه است

آرامش در آغوش خداوند

جوشن نوشی ات

جوشن پوشی ات را

خدا به مهر به تماشا می نشیند

و هر بند که می خوانی به عشق

پاسخ اش را خدا می دهد به شوق

و یک یاا...

که از زبانت شعر می شود

انگار خداوند

تنگ در آغوشت می گیرد

و مهربان تر از همه پدرها

به لبخند

نوازشت می کند

و به پاسخ

جامه اجابت

بر دعایت می پوشاند...

آی آدمی که

قرآن به سر گرفته ای

و در آغوش خدا نشسته ای

دعا کن

برای همه دعا کن

برای همه چیز دعا کن

برای تر سالی زمین

برای باروری ضمیر

و برای بهار شدن زمان

و برای طلوع بهار آخرین

حضرت صاحب زمان (عج)

دعا کن تا زیبایی سهم همه مردمان شود

و حرم

گسترش یابد

به پهنه زمین

و زیارت به وسعت زمان

تا هر کس در هر کجای زمین

در هر طلوع زمان

بتواند بخواند السلام علیک

یا حجت بن الحسن

یا امام زمان

و بخواند همه ائمه را

به سلام

و بشنود علیک السلام...

قرآن به سر گرفته ای

و موج دستانت

از حرم ثامن الحجج

از مسجد

از هر جای زمین

تا آسمان می رود

و چشمانت

پر می شود از ابرهای باران زا

و مژه ها

زلف اشک ها را شانه می زنند

پس لبانت را

به دعا

به سماع بخوان

که ارض سما

مظهر تسبیح و تهلیل است...

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1392/05/06 شماره انتشار 18464 /صفحه اول و۶/جامعه

/ 0 نظر / 93 بازدید