گریه کنیم، زمان و زمین روضه می خواند در عزای حسین(ع)

باید خواند امروز

نه، زمان خود روضه می خواند

و زمین هم

لحظه به لحظه

روضه می خواند

باید جان شد برای شنیدن

باید چشم شد برای گریستن

باید اشک شد برای باران

زمان خود روضه می خواند

و زمین هم

یک صحنه اکبر است

شبه پیامبر

که میان تیغ دشمن

و حجت خدا

به جان مانع می شود

و صحنه دیگر

خون گلوی علی اصغر

-آن حجت بزرگ حقانیت-

به آسمان می رود

و ورق می خورد کربلا

عباس است و فرات

و آبی که

در حسرت لبان عباس می ماند

عباس است

و مشک

و یک جهان امید

و دست هایی که

سپر می شود

مشک را

در آرزوی حرم ...

و صحنه ای دیگر

حسین است و قتلگاه و شمر

و بی بی زینب روضه می خواند

او می دوید و من می دویدم

او سوی مولا، من سوی قاتل...

خراسان - مورخ سه‌شنبه 1392/08/21 شماره انتشار 18550 /صفحه اول/عکس نوشت

/ 0 نظر / 90 بازدید