دریچه ای به بهشت

سی سال پیش بود، دقیقا سه دهه پیش. سال 1366 درست مثل امروز 25 دی ماه ، خورشید که برآمد ناگهان خود را در برابر درخشندگی نوری که از خون شهدا برمی آمد حقیر یافت، بندگان خوب خدا، درخون خویش، از انی اعلم مالا تعلمون پرده برمی داشتند. بچه های عملیات بیت المقدس 2 را می گویم که بازهم با رمز جاودانه "یا زهرا" به قلب دشمن زدند تا حماسه ای دگر ساز شود و شکوه قامت کشیدن انسان در جامه خلیفته الله به آفرینش، آواز. در این روز و این روزها که تب عشق و شهادت با هم درآمیخته بود، برف های انباشته شده در ارتفاعات و زمهریر استخوان سوز هم کم آوردند در برابر اراده مردانی که از خویش گذشته و خود را در ذیل خدا تعریف می کردند. آنجا مردانی را می شد دید که یک شبه، ره صد ساله را رفتند و در یک روز، یکصدسال بزرگ شدند. من مردانی را دیدم که مرگ را چنان زندگی می کردند که حیات شان در میانه این جهان و آن جهان مثل آونگ ساعت جا به جا می شد. من مردانی را دیدم که لب ها شان به تلاوت قرآن، سماع می کرد و دل شان از چنان یقینی سرشار بود که می توانستند، ده ها تن را از انتهای صف شجاعت به اول خط آورند و از آنان نیروهایی بسازند که ارتفاعات بلند را با همت بلند خود از کماندوهای عراقی بگیرند، آن هم در زیر باران گلوله های توپ و خمپاره و موشک های هلیکوبتر که کوه برف را به آتش می کشید. من آنجا کوه های سر به فلک کشیده را در برابر اراده انسان مومن کوچک دیدم و ایمان برادران خویش را به چشم دیدم که در کوران نبرد نیز نماز خویش را اقامه می کردند. من مردی را دیدم که یک پایش را پیشتر ها به بهشت فرستاده بود و در این عملیات با یک پا خود را به قله کوه و کانون نبرد رساند تا گردان خویش را برای درهم کوبیدن پاتک های دشمن، هدایت کند. در منطق او، ایستادن با یک پا، پای آرمان هایش، یک تکلیف الهی بود نه دلیلی برای دور شدن از جبهه. او در همین عملیات آسمانی شد تا هروقت تقویم عملیات بیت المقدس 2 را یادآوری کند با همه جان به جهانی که شهید مجید افقهی در آن گام برمی داشت، درود بفرستیم و به حسرت کلمات را شمار کنیم که کاش امروز هم از این دست مردان پر شمار داشت. کاش مسئولان امروز هم خمس غیرت او را درکار خلایق می کردند تا مشکلات، چنین طاقت سوز نشود. بگذریم، تا نام شهدا به میان می آید این قلم به ای کاش... مبتلا می شود اما ای کاش درس های دفاع مقدس رسم الخط مدیریتی ما می شد و فرهنگ ایثار، سبک زندگی ما، تا در می یافتیم از همین جهان هم می شود دریچه ای به بهشت گشود .کاش دوباره برگردیم به آن روز های خوب. این رجعت هزاربار شرف دارد بر رفتن....... حیات / تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ | شناسه مطلب: 137044 http://hayat.ir/fa/137044
/ 0 نظر / 89 بازدید