ماموریت چشم ها در زندگی

همان اول چشم هایت را باز کن همه چیز را ببین و بسنج. همه زوایا را بررسی کن. اخلاقش را ببین صبرش را پیمانه کن.

صداقتش را عیار بسنج .جایگاه اجتماعی و علمی و میزان در آمدش را در نظر بگیر.به خانواده اش و میزان همگرایی شان توجه کن.محل زندگی و دوستانش را ببین.از آدم های مومن و منصف تا می توانی تحقیق کن. حتی قد و قامت و نحوه پوشش و گویش و رفتارش را با ایده آل هایت بسنج و خلاصه ذره بین بردار برای بررسی. اما وقتی پیمان ازدواج بستی همان اول ذره بین را بشکن بعد هم چشم هایت را ببند و دوباره باز کن برای زندگی کردن که این عرصه دیگر جای ذره بین گرفتن نیست و جای سنجش نیز هم.

این ها جملاتی بود که یک بانوی زندگی چشیده به دختر جوان می گفت و به تاکید می افزود: قبل از ازدواج همه وجود«چشم» شو و بعد از ازدواج همه وجود «دل» و دل بده به زندگی و تمام قد برخیز برای ساختن زندگی بهتر... .او این حرف ها را زد و دختر جوان را به تصمیم نزدیک تر کرد.

من که شنونده این گفت و گو بودم ودر گفته ها به تامل نشسته بودم، دیدم چقدر دقیق می گوید زن. اگر قبل از ازدواج چشم ها باز باشد، کلاغ را نمی توانند جای قناری قالب کنند .

اگر حواس ها جمع باشد، معتاد نمی تواند پشت فریب رنگ و لعاب چهره بپوشاند؛ اگر دقت شود، دل به هر صدایی، به هر وعده ای، به هر کلام محبت آمیزی نخواهد لرزید و پاها سست نخواهد شد.اگر دقیق باشیم یک دفعه بعد ازدواج پرده ها از پی هم فرو نخواهد افتاد که یک دفعه چشم باز کنیم و ببینیم چه مصیبتی اتفاق افتاده اگر.... اما بعد ازدواج باید با برنامه به افزایش محبت پرداخت اگر – خدای نکرده – صدایی بلند شد به فریاد نباید برای جواب برخاست.

اگر «نادیدنی» دیدی نباید سرمه چشم همگان کنی بلکه در زندگی گاهی باید تغافل کرد گاهی نباید دید اصلا باید چشم بست .گاهی نباید شنید حتی اگر صدا به فریاد باشد.چنین باید بود و چنین باید خواست تا زندگی پایدار بماند.

خراسان - مورخ شنبه 1394/05/03 شماره انتشار 19026 /صفحه3/خانواده

/ 0 نظر / 91 بازدید