آی آدم ها غزه درخون دارد می سپارد جان

فراخوان عام برای روز خاص
پیکر کودکان شهید بر دوش ما هم سنگینی می کند

* مسلمان هم که نباشی، بهره انسانیت، لبانت را به فریاد باز و دستانت را مشت می کند تا بلندتر از همیشه «مرگ بر اسرائیل» را بانگ برداری که زنده بودن این نطفه حرام، این موجود حرام، مرگ زندگی و آزادگی است. پس برای پاسداری از «زندگی» هرچه توان داری به فریادت بده تا فردا به آسمان برسد غریو مرگ بر اسرائیل.

* «قصابیل» است این ا.س.ر.ا.ئـ.ی.ل. این کلمه نحس که در قامت نتانیاهو و دژخیمانش خود را به نمایش می گذارد.

می آیند و می کشند زندگی را؛ ویران می کنند، خانه هایی را که خشت به خشت با امید زندگی و آرزوی صلح روی هم نشسته است تا سقفی امن باشد برای ساکنانش، اما در «مرگباران» صهیونیست ها، «آشیانه زندگی»، قبرستان زندگی خواهان می شود. نگاه کنید این تصاویر را هرکس در باطل بودن اسرائیل شک دارد، «برهان قاطع» را در جنازه کودکان بجوید، «دلیل مبرهن» را در خانه های ویران شده و «حجت تمام» را در خون هایی که تاریخ را به محاکمه خواهد کشید.

* پسرک پنج ساله ام، تصاویر را از تلویزیون نگاه می کند. به کنجی پناه می برد و از برادر ۱۵ ساله اش می پرسد: داداش! چرا بچه ها را می کشند؟ آخر آن ها که توان جنگیدن ندارند، پس چرا آن ها را می کشند؟ و برادرش می خواهد به زبان کودکانه پاسخش را بدهد تا او بفهمد که صهیونیست ها، با زندگی فلسطینیان مشکل دارند بزرگ و کوچک هم نمی شناسند. آنان زندگی نکبت بار خود را روی مرگ و نابودی دیگران بنا کرده اند پس می گوید: داداش، نه بچه ها، که پدر و مادرهای آن ها هم نمی جنگند، اما این اسرائیل است که با آنان سر جنگ دارد. این دشمن است که جنایت می کند و... پسرک ۵ ساله ام به من، اما، می  گوید:  بابایی! باش، تا بزرگ که شدم، با هم برویم با اسرائیل بجنگیم و من به روزی می اندیشم، که کودکان ما و کودکان فلسطینی بزرگ شوند، آن وقت اسرائیل آنقدر کوچک خواهد شد که از صفحه روزگار محو شود.

* به تصاویر نگاه کنید، این ها پیکر پاک کودکان به خون تپیده غزه است، سندهای همواره زنده ای از مظلومیت یک ملت و ددمنشی یک رژیم دژخیم. اما... اما این پیکرها، روی دوش ما هم سنگینی می کند. حس نمی کنید شما؟ میان چهره معصوم این کودکان، با فرزندان خود شباهتی نمی بینید؟ آیا غیرت در رگ های شما، نماز قیام نمی خواند؟ دوباره به تصاویر نگاه کنید. تصویر حضور شما فردا در خیابان باید چشم دشمن را خیره کند...

* این یک فراخوان عام است، برای یک روز خاص، برای یک «روز قدس» خاص. برای مردمانی که غیرت معنا از آنان می گیرد و جوانمردی، فامیل کوچک و بزرگشان است و ستم ستیزی، سیره تاریخی شان. این یک فراخوان عام است از خاص ترین ملت جهان از ایرانیان قهرمان برای حضور در راهپیمایی روز قدس. یادمان باشد روح شهدا منتظر ماست و دفتر حضور و غیاب ما در دست معلم تاریخ و مباد فردا، در تنگه احد خیابان ها جایمان خالی بماند... .

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1393/05/02 شماره انتشار 18743 /صفحه10/به رنگ خون

/ 0 نظر / 87 بازدید