سرمایه های باد برده در جاده

باد، چیز عجیبی است. گاهی سرمایه می آورد برای برخی ها تا "سرمایه های باد آورده" شکل بگیرد و برخی را به آلاف و الوف برساند. همین جناب "باد" گاهی که غفلت افراد را ببیند ناگهان نامهربان می شود و سرمایه ها را می برد تا "سرمایه های باد برده" هم در ادبیات مردم صاحب جایگاه شود! این کلمات زمانی به زبانم می آید که روی تصاویری خاص، میکس می شود.

آن هم در جاده گناباد به تربت حیدریه. در قطعاتی که زیر سازی باند دوم هم انجام شده، پل ها ساخته شده و همه چیز برای آماده سازی آن آماده است تا "جاده مرگ" باز هم کوتاه تر و قامت "جاده زندگی" بازهم بلند تر شود، اما.... اما "هیچ کاری" انجام نمی شود! نه ماشین راه سازی که حتی یک نفر هم یافت نمی شود که مشغول کار باشد و در نگاه رهگذران - که به افسوس پر می شود- فقط سرمایه هایی دیده می شود که به بازی "باد" گرفتار آمده است و جاده ای که "ساخته نشده" دارد فرسوده می شود.

آن هم پس از هزینه های هنگفتی که برای آن ، صورت گرفته است. آیا به نظر شما رها کردن جاده نیم ساخته به حال خود مصداق " سرمایه های باد برده" نیست؟ آیا نباید از مسئولان محترم پرسید که چرا جاده به حال خود رها شده است؟ آیا مردم حق ندارند بخواهند "لباس مرگ" از تن جاده به در آید و همه جاده- که به دلیل قربانیان فراوان به درستی نام جاده مرگ گرفته بود- بستر سفر سلامت شود؟ امید وارم مسئولان محترم که حتما بیش از ما دغدغه جان مردم و خدمت به ولی نعمتان خود را دارند کاری بکنند و لا اقل به توضیح بر خیزند که تا کی چرخ خودروها در این قطعه از جاده خواهد نشست و "خواهد چرخید" تا "چرخ زندگی مردم هم بچرخد". البته قبل از دیدن اوضاع این جاده در خراسان جنوبی، شاهد تلاش و تکاپوی شایسته برای اصلاح و توسعه جاده بودیم. در برخی از قطعات باند دوم ، به شتاب پیش می رفت و تا زندگی و جان مردمان خویش را از چنگ مرگ در ببرد.

در دیگر قطعات ،نیز درمکان هایی چون گردنه ها و ارتفاعات و نقاط حادثه خیز، تلاش می شد با توسعه پهنای جاده، خطربه حد اقل برسد تا روزی که بشود تمام مسیر را دو بانده کرد تا "سلامت" نامی باشد که به افتخار برای جاده بنویسند.

من به مسئولان و دست اندرکاران خراسان جنوبی به ویژه مهندسان و کارگرانی که در زیر تیغ آفتاب، نقد جان می دهند تا جان هموطنان خود را از خطر برهانند خداقوت می گویم و دعا می کنم در خراسان رضوی نیز شاهد تلاشی چنین پرشکوه باشیم که مردمان این دیار و زائران حضرت رضا علیه السلام شایسته بهترین ها هستند. حرف آخر اینکه ما هم در برابر جان مردم و اعتماد آنان و آبروی نظام مسئولیم و هم در برابر سرمایه هایی که در رهگذار باد دارد نابود می شود پس باید به اقدام بر خیزیم. باید کارهای برزمین مانده را به سرانجامی نیکو برسانیم.

خراسان - مورخ یکشنبه 1394/06/22 شماره انتشار 19068 /صفحه16/ بدون موضوع

/ 0 نظر / 94 بازدید