ایمان بیاوریم به بندگی خویش

آنانی که خود را نمی شناسند، هم راه را گم می کنند و هم خویش را ودر این گم در گم، از دست می روند بی آنکه این دستاوردی داشته باشد. می شوند سوختی که هیچ ساختی ندارد و جز دود، حاصلی ندارند. اما اگر شناخت باشد و انسان قدرِ خود را بداند، به جایگاهی خواهد رسید که خداوند علی اعلا برایش تصویر کرده است؛ خلیفه الهی. رسیدن به جایگاهی چنین رفیع، جد و جهدی بلند می طلبد که آدمی گام از خویشتن بیرون بگذارد و بر سر گردون نهد. برای این حرکت هم چنانکه استاد صفائی حائری در صفحه 128 کتاب ارجمند "روش نقد" می نویسد باید به نوسازی ایمان پرداخت. ایمانی فراتر از آنچه می پنداریم آن هم در سه مرحله؛

1-     ایمان به خویشتن

2-     ایمان به ادامه‌ خویشتن

3-     ایمان به الله.

کسی که خودش را باور نکرده و درجه‌ وجودی خودش را نیافته و خود را مقایسه نکرده، خدا را باور نمی‌کند، خدا را نمی‌یابد. بر فرض آن را بپذیرد، این خدا در زندگی او جایی نخواهد داشت. همان زایده‌ای است که سودی ندارد و غرامت سنگین می‌خواهد....بله، این سخن استاد ترجمان همان روایت من عرفه نفسه فقد عرفه ربه است که تا انسان خود را نشناسد، سعه وجودی خود را در نیابد، توان خویش برای ادامه صراط مستقیم را باور نکند، ایمان به خدا، در او به بار نخواهد نشست. نمونه های این افراد هم نه تنها کم نیست که فراوان هم هست و در هر عصر و در میان هر نسلی هم نو به نو، تولید می شوند. کسانی که از ایمان هم به پوسته اش می رسند و گاه در بازی دیگران، به پوستین وارونه ای دخیل می بندند که هیچ نسبتی با دین ندارد. انسانی که خود را بشناسد، به بردگی دیگران نخواهد رفت. در بستر جمود و جهل هم نخواهد نشست و دنیا، در نگاهش، نه سد راه و نه عامل مشغولیت که بستر راه و انرژی حرکت خواهد بود چه همان گونه که استاد می فرمایند:" هنگامی که انسان عظمت خودش را یافت و خودش را تکبیر کرد، دیگر نمی‌تواند رو به تمامی جهان بگذارد که خاک است و سنگ است و معنایی ندارد، جزء آن چه که انسان به آن داده است. آن‌ها تا انسان ادامه دارند، ادامه‌ انسان نیستند و انسانی که به شهادت فکر و عقل و انتخاب و اختیار و خودآگاهی‌اش، یافته که بیشتر از این هفتاد سال ادامه دارد، نمی‌تواند رو به سوی این بت‌های بی رمق بگذارد. نمی‌تواند محکوم‌ها را حاکم بگیرد. " که این محکوم ها خود بیش از هر کس نیازمند اند و بت ها، شکستنی تر از آنند که بخواهند به آدمی، قوام بخشند. انسانی که به خویش ایمان داشته باشد، انسانی که بداند برای ابدیت طراحی شده است، قطعا جز به صراط مستقیم الهی گام نخواهد گذاشت....

ب / شماره 3814 /  دوشنبه 17 دی 1397 / صفحه اول و 3/


/ 0 نظر / 58 بازدید