گاهی «ندیدن» هنر است!

 

مومن، دیده را به پلک ها می سپارد، برای «ندیدن» بعضی مسائل، ناشنیده می گیرد برخی مسائل را که نباید بشنود و هزار البته زبان در کام می کشد تا مبادا، حرف هایی که به زبان می آورد، «تیر» شود و حریم کسی را زخم زند و تیغی شود برای دریدن «ستر» انسانی. مومن، نه اهل چالش که اهل مداراست. و همین رابطه او را با مردم تسهیل می کند و «ایمان» او را نیز در چشم ها عزیز می دارد. همچنین، مومن با «نابردباری» میانه ای ندارد بلکه همواره بردبار و بر خشم خویش امیر است. نه دست تعدی دارد، نه نگاه پرتیر و نه زبان تجاوز، بل او همان است که مولا امام رضا(ع) چنین به تصویرش پرداخته اند: مومن حقیقت ایمان را درک نمی کند مگر آن که ۳ خصلت را دارا باشد؛ خصلتی از خداوند که کتمان اسرار افراد باشد، خصلتی از پیامبر بزرگوار(ص) که مدارا با مردم باشد، خصلتی از ولی خدا که صبر و شکیبایی در مقابل شدائد و سختی ها باشد، آری، این «سه گانه» است که آدمی را به عبودیت بر درگاه آن «یگانه» بر می کشد و این «بندگی» است که این دنیا را نیز «بهشت» می کند، چنان که آن دنیا را. پس در همه طول و عرض زندگی باید مراقب این «سه گانه» باشیم.بر رفتار نابایست دیگران پرده پوشیم و چشم بندیم، مگر آن که آن اعمال، سلامت جامعه یا حتی فرد را به خطر اندازد، بر مردم خشم نگیریم، بلکه همواره به «مدارا» رفتار کنیم آن گونه که اسوه انسانیت و فضیلت، حضرت رسول(ص) رفتار می فرمود و درس آموخته از کلاس ولایت خویشتن دار باشیم حتی در برابر سخت ترین دشواری ها، که این ها راه رسیدن به حقیقت ایمان است. ایمانی که در همین دنیا نیز، ما را به فهم زیبایی می رساند و از زشتی افشاگری های ناجوانمردانه و کینه توزانه، که آتش به حیثیت انسانی می کشد، دور می کند و هم از جدل های بی حاصل و دشمن ساز پرهیز می دهد و هم از در افتادن به ورطه ناشکیبایی مصون می دارد. پس این حدیث رضوی را دوباره بخوانیم و چراغ راه کنیم برای زندگی بهتر که بایستگی حیات مومنانه است...

خراسان رضوی - مورخ چهارشنبه 1392/11/30 شماره انتشار 18628 /صفحه ۵/فرهنگی

/ 0 نظر / 91 بازدید