کاهش بیماری یا افزایش بیمارستان؟!

حرف تأمل برانگیزی داشت مرد. می گفت: مسئولان سلامت می آیند و آمار می دهند، فلان تعداد بیمارستان یا فلان تعداد تخت ساخته شده و یا فلان تعداد تخت کمبود داریم. ما هم که می شنویم، معمولا نگاه تأییدآمیز داریم، اما شاید کمتر کسی از خود پرسیده باشد که چرا به جای ساخت مثلا بیمارستان، برای کاهش بیماری برنامه ریزی و هزینه نمی شود؟ مگر تعداد بیمارستان و تخت و ... مهم تر از تلاش برای کاهش بیماری است؟ او می گفت: مسئولان و متولیان باید برای ارتقای سلامت برنامه ریزی کنند و با ارتقای شاخص های سلامت کاری کنند که مردم کمتر مریض شوند، نه این که بگذاریم مریض شوند آن وقت با ساخت بیمارستان و ... بخواهیم به کمک مردم بشتابیم و یا غصه کمبود امکانات درمانی را بخوریم، با افتتاح اماکن درمانی شادمانه سرود موفقیت بخوانیم و دین خود را به مردم ادا شده و گاهی هم خود را طلبکار بدانیم. این شهروند حرف داشت برای ارتقای فرهنگ شادی، برای بسترسازی زندگی بهتر، برای یافتن راه های کاهش استرس هایی که متأسفانه رو به افزایش است و ... می گفت ما دانشمند و عالم فراوان داریم، باید مسئولان از آنان برای بسترسازی زندگی بهتر کمک بگیرند تا مردم با زندگی بهتر، کمتر مریض شوند و راهی بیمارستان ها نشوند. این هم برای مردم و هم برای کشور بهتر است و الا اگر به ازای هر فرد هم یک بیمارستان ساخته شود و فرد هم بیمارستان نشین شود، باز ما به سلامت مردم بدهکار خواهیم ماند. پس باید سویه بردار نظام سلامت را به سمت ارتقای سلامتی و راه های مهار بیماری اصلاح کنیم تا مردم به حق خود برسند. او معتقد بود تلاش دولت یازدهم به ویژه مجاهدت های وزیر بهداشت و درمان در عرصه نظام سلامت شایسته تجلیل و تقدیر است، اما اصلاح نگاه، این مجاهدت ها را با شیرینی مضاعفی همراه می کند و نام بلند ایران را در جایگاه قابل احترام تری قرار می دهد و ...
خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1394/03/10 شماره انتشار 18984/صفحه8/جامعه
 
/ 0 نظر / 85 بازدید