جنگل می سوزد، شما نمی سوزید؟

 

نمی دانم این چندمین آتش سوزی در جنگل های شمال است اما باید هزارمین آتشی باشد به دل دوست داران طبیعت و متولیان امر و مسئولان نگهداری از جنگل ها. هزارمین آتش شعله کشیده در دل مردمانی باشد که می دانند حق درخت، حق جنگل، نگهداری است. هزارمین آتش افروخته است در جان آنانی که جنگل را سرمایه ملی می دانند و هر درخت را بسان سربازی که از سلامت محیط زیست نگهبانی می کند، عزیز می شمارند این هزارمین آتش افروخته است در قلب کسانی که هر درخت را نشانه ای از حضرت خالق می دانند و جنگل را تابلویی پرشکوه از هنرمندی خالق که هر جور به آن نگاه کنی، قبله نما می شود و تو را به سوی حضرت خداوند می کشاند. هزارمین آتش در جان کسانی که آتش به جان دارند انسانیت را.

نمی دانم این چندمین آتش است که به جان جنگل ها می افتد، یک روز پارک ملی گلستان، یک روز جنگل های ... و امروز میانکاله، اما خوب می دانم، در آموزه های اسلامی به تاکید فرموده اند که حتی در جنگ، به درخت ها آسیب نزنید و پرهیز داده اند که محیط زیست و منابع طبیعی آسیب بیند، از جنگ، اما چه شده است که در زمان صلح، برخی چنین آتش جنگ با جنگل را برمی افروزند. برخی ها با یک سهل انگاری، جنگلی را به آتش می کشانند. برخی ها، شوخی، شوخی آتشی را روشن می کنند، یا شوخی، شوخی، آتش افروخته را درست خاموش نمی کنند، آن وقت درخت ها، جدی جدی، می سوزد، درست مثل ماجرای کودکانی که شوخی شوخی سنگ می اندازند اما گنجشک ها، جدی، جدی می میرند درست مثل درخت ها که امروز جدی، جدی می سوزند.نمی دانم این چندمین آتش سوزی است که جنگل را غارت می کند، اما دعا می کنم که هیچ عمدی در کار نباشد، بماند که هیچ سهوی هم نباشد و فقط حادثه ای پشت ماجرا باشد نمی خواهم حتی برخی شایعات را در ذهن مرور کنم که می گویند، عمدی منفعت طلبانه است، که دست را به سمت کبریت می برد، تا آتش افروخته شود و زمین خالی از درخت شود تا ... نمی خواهم فکرش را هم به ذهنم راه بدهم.

اما می خواهم مسئولان را به فریاد پای کار بکشم که این آتش افروخته را باید فرو نشاند و به هزار تدبیر و قانون و قانون بان، نگذاشت، دوباره آتش افروخته شود و به جان این سرمایه ملی بیفتد. اما می خواهم، جامعه را، مردم را، حساس کنم که گاه غفلت شما به قیمت جان درخت ها تمام می شود. می خواهم بگویم، ما در برابر ذره، ذره طبیعت مسئولیم و در برابر لحظه به لحظه زندگی خود و هرکاری که انجام می دهیم مسئولیم پس مسئولیت انسانی خود را باید در برابر جنگل به انجام رسانیم.

نمی دانم این چندمین آتش سوزی است که درختان را زنده زنده می سوزاند، اما می دانم مسببان این حوادث حتی اگر امروز و فردا، در این دنیا، پای میز محکمه ننشینند، به یقین فردایی زانو خواهند زد، پیش محکمه ای که «ذرات» را هم از نظر دور نمی دارد که «فمن یعمل مثقال ذرة خیراً یره و من یعمل مثقال ذرة شرا یره» را چهارده قرن است بر گوش هوش ما می خوانند، تا بدانیم، فردایی هست، محکمه ای هست و حاکمی عادل، که ذرات را هم به حساب می آورد.

گلستان - مورخ چهارشنبه 1393/06/26 شماره انتشار 18787 /صفحه اول

/ 0 نظر / 92 بازدید