وقتی چشم ها به تلاوت اشک می آیند

نام شما بی بی / خود روضه است / بی آنکه کسی بخواند / چشم ها را / به اشک تلاوت می کند / و لب ها را میان فاطمه و فدک شکوفا می کند / فاطمه که راز معرفت است / وفدک که یک آیه است / یک نشانه / تو رسالت پدر را / نبوت را / با ولایت علی(ع) / گره زدی / وگرنه / نه یک باغ / نه یک دشت / که همه دنیا هم / کوچک تر از آن بود / که زبان به نامش بگردانی / فدک در کلام شما / تفسیری از غدیر بود / و دریغ که انگار / فقط شما و شماری اندک / -به تعداد- / اما بزرگ و پرشمار به معرفت / غدیر را در یاد داشتند / و هنوز / صدای آسمانی رسول ا...(ص) / در جانشان جاری بود / من کنت مولاه / فهذا علی مولاه / و هنوز می شنیدند / اللهم وال من والاه / و عاد من عاداه / و شما / و آن گروه اندک اما پرشمار / پی جوی محبت خدا بودید / و فدک فقط یک اشاره بود / شما / علی(ع) را می خواستید / حق را طلب می کردید / حقی که با علی(ع) بود / و مگرنه این که / رسول ا...(ص) / به کلام آسمانی خویش فرمود / علی مع الحق / والحق مع علی / پس هر کس / با علی(ع) است با حق است / و هر کس با حق است با علی(ع) است / و شما معلم علوی بودید / و سرداری که / سلاحش / کلامی بود از جنس آیه / بی آن که سپری داشته باشد / حتی پشت در / حتی به گاه خطر / به گاه شعله کشیدن آتش / چقدر شما شبیه علی(ع) هستید بی بی / چقدر شبیه نبی هستید بی بی / کلامتان بوی وحی دارد / و دریغ که قرآن / برای بعضی ها / زینت لب طاقچه بود / وگرنه مگر می شود / وقتی شما / سخن می گویید نشنید؟ / مگر می شود / ترنم آیات خدا را حس نکرد؟ / مگر می شود.... / فدک یک اشاره بود / به علی(ع) / که امتداد رسول ا... است / و خلق را ولی ا... / و امامت حق اوست / و امامت او / حق همه ما / که در عصرها و نسل های مختلف / پای به زمین می گذاریم / و حرف شما / آن روز / و امروز / و همیشه / طلب حق ماست / که در امامت مولا احیا می شود / آری فدک یک اشاره بود / اشارتی به سوی علی(ع) / و هنوز انگشت نورانی شما / به اشارت / ولایت حق را نشان می دهد / ... و کور شویم اگر نبینیم...
گلستان - مورخ چهارشنبه 1393/12/13 شماره انتشار 18923 /صفحه اول/چ2
/ 0 نظر / 89 بازدید