به مناسبت روز بزرگداشت شهدا؛ حرمت خانواده شهید

 

خانواده شهدا، یک خانواده عادی نیستند مثل دیگران، آنان خویشاوندی وثیق تری با حضرت خداوند جل و علا دارند که خود فرموده است؛ جانشین شهید در خانواده خواهد بود و هست و حضور نورانی اش در بیت شهید همواره می درخشد و از آنان به فرموده امام روح ا... «چشم وچراغ ملت» می سازد تا بصیرت افزای مردمان و روشنی بخش راه بشریت و کوچه های تاریخ باشند. آری خانواده شهدا، چشم  اند، برای ملت ما و چشم را به حرمت و رعایت و ظرافت، سرمه باید کشید به شکوه و زیبایی، نمی شود با چشم همانگونه تعامل کرد که بادیگر اعضا، اصلا تعامل با چشم ویژه است و تعامل گران ویژه هم می طلبد، لذا امام خمینی(ره) با هوشمندی خاص خویش یک نهاد مشخص با ویژگی های تعریف شده برای خدمت به خانواده شهدا تشکیل دادند و به قاعده کسانی که در این نهاد افتخار خدمت دارند باید خویش را به اندازه وظیفه خویش بزرگ کرده باشند و صبوری و شرح صدری به اندازه مومن در تراز خطبه متقین مولا علی(ع) داشته باشند و بدانند، با زنان و مردان و پیران و جوانان و کودکانی که داغی بزرگ بر دل دارند چگونه همکلام شوند و شأن خانواده خداوند را چگونه رعایت کنند و یادشان بماند، شرایط ویژه جانبازان را که به همین دلیل رفتار متمایزتر هم طلب می کند، از سوی دیگر، همه مسئولان و ملت باید در خدمت به خانواده شهدا، یاریگر این نهاد باشند و نسبت به کسانی که با ادای دین خویش به انقلاب و اسلام و کشور، سرفرازی ایران اسلامی و مردمانش را به خون عزیزترین کسان خویش امضا کرده اند ادای دین کنند. نه در حرف و شعار و مناسبت ها، که در عمل، چون به عمل کار برآید نه به سخنرانی و حتی سخندانی، حال آن که متاسفانه خیلی از وعده ها درباره خانواده شهدا، فقط زینت مجالس رسمی است و به عمل در نمی آید. بگذریم، خانواده شهدا، «چراغ ملت» نیز هستند و اینک ما، مردمانیم که باید چراغ را حرمت بگذاریم، مراقب آن باشیم تا مبادا شیطانی به سنگ آن را بشکند، که شکستن آن همانا و به تاریکی گرفتار شدن ما نیز همان، پس لااقل به اندازه چراغ مراقب خویشاوندان خدا باشیم و خاموش نکنیم این«چراغ ایزد افروخته» را تا سر و رویمان سلامت بماند، با حرف هایی از جنس سنگ، نشکنیم، دل  بچه های شهدا را... که بسیار از آن ها شنیده ام که می گویند، حاضریم هرچه به ما داده اند و حتی آنچه وعده داده اند و نداده اند را بدهیم، فقط یک بار روی بابایمان را ببینیم و آغوش گرم پدر را لااقل تجربه کنیم. پس قبل از آن که حرفی بزنیم، اول خود را جای آنان قرار دهیم، - اگرچه نشدنی است- بعد حرف بزنیم باز هم بگذریم. خانواده شهدا به گردن ملک و ملت حق سرفرازی و استقلال و آزادگی دارند و بر اساس حساب و کتاب هم که باشد از ما طلبکارند هرچند هیچ وقت نگاه طلبکارانه و کلام مطالبه گر نداشته اند و از قضا ایثارگرانه از حق خویش هم بسیار گذشته اند اما ما،- برخی هامان- با وجود بدهی سنگینی که داریم، همواره طلبکارانه با آنان برخورد کرده ایم. برادری ثابت نکرده به طلب ارث و میراث، داد کشیده ایم و بیداد کرده ایم... خدا بگذرد ازما با رفتاری که داشته ایم، خدا بگذرد از مسئولان با وعده هایی که داده اند و عمل نکرده اند، فقط خانواده شهدا را در موضع بدهکار نشانده اند، خدا از ما بگذرد که در حرمت گذاری به شهید و خانواده اش کم گذاشته ایم، خدا از ما بگذرد...

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1390/12/22 شماره انتشار 18077 /صفحه۷/فرهنگی

/ 0 نظر / 95 بازدید