کشف انسان مهم تر از کشف معدن

گاهی فکر می کنم این که حض1رت خداوند علیم و حکیم ، انسان را به زمین هبوط داد ، شاید یکی از مهمترین دلایلش این است که بیاید و در زمین، خود را کشف کند. برای او جهان را آفرید. پر از ظرفیت هایی که هر از گاه به فهم اندکی از آن دست می یابد. این همه کشفیات را نشانه باید گرفت از دوست که می خواهد ما به کشف خویش برسیم. اما ما در همان کشف یک ذره گاه چنان دچار غرور می شویم که از راه باز می مانیم و در همان نیمه راه، بساط سلطنت خویش را بر پا می کنیم. به کسی می مانیم که وقتی به رگه زنی معدن می رود، ور همان گام اول که بوی طلا را حس کرد، از حرکت بایستد و در دل خوشی به همان تک رگه، رگِ حیات خود را بزند. انسان عاقل، هرگز به این بسنده نمی کند که بسنده کنان به این حد اقل را در حد اقل مراتب برخورداری از عقل می شمارد. او می رود و ردِ رگه ها را می گیرد تا به کانون معدن برسد. اقتضای خرمندی هم همین است. این قاعده، البته مقتضای حیات انسانی هم هست که باید رد رگه ها و خط نور را بگیرد تا به مقصد برسد. آنچه در جهان است، همه نشانه است تا ما را به صاحب نشانه برسانتد. چنانکه استاد فاضل، آیت الله صفائی حائری در صفحه 19 کتاب رشد چنین دلالت مان می کنند که؛ "برای شناخت اینکه برای چه هستم، باید بدانم با چه چیزهایی هستم. از وسائلی که در یک اطاق هست می‌توان کشف کرد که این اطاق برای چیست و برای چه آفریده شده. از استعدادها و نیروهای انسان هم می‌توان کشف کرد که او برای چیست و برای چه آفریده شده است." اصلا سازه ها را متناسب با ماموریت ها و هدف ها می سازند. همین که آدمی، سازه ای را ببیند می فهمد که مثلا قرار است مدرسه باشد یا کارخانه یا ورزشگاه و یا مجتمع مسکونی. این ها متناسب با نیازها طراحی و ساخته شده است تا انجام آن کار در آن به راحتی انجام شود و سرمایه گذار بتواند از این هزینه ای که کرده است، درآمدی کسب کند. نمی توان توقع داشت در سازه ای که مسکونی است بتوان کارخانه زد و یا در کارخانه، کار ورزش کرد یا در ورزشگاه، کار سازندگی. هرچیز باید در جای خود باشد. این همه هم ما را به شناخت استعداد های خویش رهنمون می شود که بدانیم برای چه ماموریتی انتخاب شده ایم و مقصد کجاست و چگونه باید خود را به آن برسانیم. شاید این همه که در قران ما را به نشانه خوانی و نشانه شناسی می خوانند برای همین باشد که در نگاه به خلقت شتر و رفعت آسمان و مسطح بودن زمین و...ما را به تامل می خواند و تذکر می دهد. باید با آیه شناسی به خود شناسی برسیم که انسان آیت عظمای الهی می شود اگر خود را بشناسد و به بندگی برسد....


ب / شماره 3820 /  دوشنبه 24 دی 1397 / صفحه اول و 3/


/ 0 نظر / 26 بازدید