خوشحالم این روزها که شما خوشحالید

خوشحالم
من این روزها، این روزها که می بینم بسیاری از مردم قبل از آن که سال نو شود، به نوسازی جان خویش
همت می کنند، قبل از آن که، روز،
«نو» شود، نگاه نو می کنند و باور دارند، که «نوروز» نو شدن توامان انسان و زمین و زمان
است.

خوشحالم
من این روزها، که می بینم، مردم، بسیاری از مردم، در کنار خانه تکانی و جایگزینی، لوازم نو
به جای کهنه و ... به فکر خانه تکانی جان و نشاندن زیبایی های اخلاقی، پس از طهارت روح
و پیرایش آن از زشتی های اخلاق کش، هستند خوشحالم من این روزها، که می بینم برخی از مردمان، تنها
دست شان به دهان خودشان نمی رسد، بلکه با مهر و محبت،
برای دهان دیگران هم لقمه می گیرند، تنها به نوشدن جامه خانواده خود فکر نمی کنند بلکه به نونوارکردن
دیگران هم توجه دارند و می دانند اگر کودکشان با اسباب بازی خوشحال می شود، این اسباب بازی می تواند، لبخند را بر لبان دیگر
کودکان هم بنشاند.

خوشحالم
من این روزها، که می بینم، مردم، بسیارشان، به اندازه وسع درآمد و وسعت مهربانی شان، نیازمندان جامعه را
«برادر» می شوند تا بچه های این خانواده ها، طعم محبت عموی مهربان را
بچشند و خانم هایی که خاله می شوند برای
کودکان مجموعه های خیریه که نگاهشان در عطش
دیدار با خویشاوند می سوزد.

خوشحالم
من این روزها، که می بینم بسیاری از مردم، به دنبال  احیا و توسعه سنت حسنه و
زیبای «صله رحم» برای دید و بازدید ها، برنامه ریزی می کنند و می خواهند، «دیده » ها چنان به مهر در هم گره بخورد که «دل ها» به محبت، برای هم دروازه
بهشت باز کنند و دیگر کسی، احساس تنهایی نکند، بلکه همه در کنار خویش مهربانانی
داشته باشند تا هم به روز شادی، هم خنده شان و - خدای نکرده- به روز غم، غمگسارشان
باشد.

خوشحالم
من این روزها، که مردم، بسیاری از مردم، احترام به بزرگترها را به عنوان عاشقانه ترین وظیفه و انسانی ترین رفتار، برمی گزینند و پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، در چشم فرزندان و نوه های خود عزیز و صاحب حرمت تر از پیش می شوند و دست هاشان برای طلب خوشبختی و
سعادت فرزندان و نوه ها، تا آسمان خدا پرواز می کند.

خوشحالم
من این روزها، این روزها که تا سلام نوروز، دو صبح بیشتر نمانده است و مردمان
آماده استقبال از بهار، این آیت روشن خداوندی هستند تا با جان نو، به نوروز رسند و
برای جهان نو تلاش کنند.

خوشحالم
من این روزها، که ایرانی هستم، مسلمانم و در مشهدالرضا(ع) دل و دیده، به گنبد و
گلدسته  امام رضا علیه السلام باز می کنم و اولین روز سال را، جمعه
را می توانم دعای فرج بخوانم...

خراسان - مورخ چهارشنبه 1392/12/28 شماره انتشار 18652/صفحه16/بدون موضوع

/ 0 نظر / 90 بازدید