مشت هایت را باز کن!

دست مان را مشت کرده ایم و حواس مان نیست که هیچ گرهی با دست بسته باز نمی شود. حواس مان نیست که دست بسته خودش یک گره کور است که هزار چشم بینا باید مراقبش باشد. حواس مان نیست که برای برداشتن مانع باید دست گشاده داشت که دست بسته خودش مانع بزرگی است اما حواس مان نیست و قصه ما می شود ماجرای کودکی که حاضر نبود در گرفتاری هم دستش را باز کند. اول ماجرا را بخوانید؛ روزی در یک مراسم مهمانی دست یک پسر بچه که در حال بازی بود در یک گلدان کوچک و بسیار گرانقیمت گیر کرد. هر کاری کرد، نتوانست دستش را از گلدان خارج کند. به ناچار پدرش را به کمک طلبید. پدرش هم هر چه تلاش کرد نتوانست دست پسرش را از گلدان خارج کنند. در این میان هرکس پیشنهادی می داد و عقل ها فعال شده بود که راه نجاتی برای کودک بیابند. از آن میان یک نفر گفت گلدان را بشکنید. پدر هم در میان نگاه دیگران و برای عملی کردن این پیشنهاد دنبال ابزاری می گشت که بیاورد و با شکستن گلدان، دست کودک بازی گوش را نجات دهد. در این هنگام اما، پیرمردی کارآزموده، فکری به سرش زد و به پسرک گفت: "دستت را باز کن،" انگشت هایت را به هم بچسبان و آنها را مثل دست من جمع کن، آن وقت دستت بیرون می آید.

پسر گفت: "می دانم اما نمی توانم این کار را بکنم."

مرد که از این جواب پسرش شگفت زده شده بود پرسید:

"چرا نمی توانی؟"

پسر گفت: "اگر این کار را بکنم سکه ای که در مشتم است، بیرون می افتد."...

همه تعجب کردند. من و شما هم بودیم تعجب می کردیم اما آن ماجرا، شرح حال خودماست. کودک قصه هم خودما هستیم. تعجب نفرمایید لطفا،همه ما در زندگی به بعضی چیزهای "کم ارزش" چنان می چسبیم که ارزش دارایی های "پر ارزشمان" را فراموش می کنیم تازه فکر می کنیم که رندعالم گیر شده ایم غافل از آنکه در دام دنیا، گیر، افتاده ایم. واقعیت این است که رابطه ما با دنیا، معکوس است. هرچه به دنبالش بدویم، از ما دورتر می شود اما اگر رو برگردانیم برای به دام انداختن مان هزار تلاش می کند. ما اما باید مراقب باشیم که در داد و ستد با دنیا، بهترین ها را با قیمت کم به دست آوریم نه اینکه بهترین ها مان را به ثمن بخس ببازیم. تعامل با دنیا هم نگاه باز و دست باز می خواهد والا مشت ها را گیوتین بی تدبیری قطع می کند. در این قصه هم گلدان با ارزش و گرانقیمت نماد عمر ماست که آن را به سکه بی ارزش نماد زندگی مادی و بیهوده تاخت می زنیم. روشن است که نتیجه تاختی چنین، باختی هولناک خواهد بود.


ب / شماره 3625 /سه شنبه 25 اردیبهشت 1397 / صفحه اول و 3/


/ 0 نظر / 17 بازدید