حيات فاطمي درسی برای همیشه

همیشه با خودم فکر می کنم که ما دچار فقر معرفتی نسبت به معصومان(ع) هستیم. همه دانسته های ما به ولادت و مخصوصا به شهادت آنان ختم می شود و دیگر هیچ! حال آنکه شهادت بي بي فاطمه سلام ا... عليها، نقطه اوج حيات طيبه ايشان بود و دري فراروي همه بشر در همه زمان ها و زمين ها، اين درست. اين هم قبول که شب و روزهايي که پس از رحلت حضرت رسول ا...(ص) بر حضرت زهرا(س) گذشت، تلخ ترين، سنگين ترين از يک سو و حماسي ترين و پرشکوه ترين ايامي بود که از سوي ديگر در زندگي ايشان شکل گرفت و بايد انسان را نيز شکل و جهت دهد که وقتي فاطمه(س) به فرياد مي آيد، وقتي خطبه مي خواند، وقتي به مسجد مي آيد براي بيان حق و وقتي به سوي قبر پدر مي رود براي اداي نفريني در راستاي احياي حق و... هر شکلي و هر جهتي جز اين باطل است و هميشه بايد خود را و زندگي خود را در هندسه زهرايي تعريف کرد اين ها همه قبول، اما به اين حقيقت هم بايد توجه داشت که حضرت قبل از شهادت و لااقل ۱۸سال- طبق نقل معروف- زندگي کرده اند.از کودکي تا دختري، تا همسري، تا مادري و اين چيزي است که نبايد از آن غفلت کرد که از قضا امروزه براي اصلاح سبک زندگي و ارتقاي اخلاقي رفتار خويش به شدت به درس هايي از اين فرازهاي زندگي بي بي محتاجيم اما دريغ که از کودکي آن حضرت چيزي نمي دانيم تا به فرزندان خويش تعليم کنيم که اسوه زندگي چنين کودکي را بزرگي مي کرد و زندگي. اما از دوران زندگي ايشان با مولا اميرالمومنين علي عليه السلام سطور نوراني به يادگار مانده است که با خوانش هزار باره و به رفتار درآوردن آن بايد زندگاني خويش را روشني بخشيم، چه بد است و بسيار بد است، جامعه اي که به لحاظ اعتقادي، مدل زندگاني چون علي(ع) و زهرا(س) پيش رو دارد، از آن روي برتابد و نگاه به جاهاي دور و گم و گنگ بيندازد، نگوييم که روي برنگردانده ايم و با احترام همچنان به اين اسوه ها نظر داريم که اگر روي بر نمي گردانديم، وضعيت زندگي ما اين نبود و نمودار طلاق در جامعه چنين پرشتاب به سمت بالا نمي رفت تا در کشوري که به نام، خود را پيرو علي(ع) و زهرا(س) مي دانند نسبت طلاق به ازدواج، يک به چهار شود، تازه اين طلاق رسمي و ثبت شده است والا طلاق عاطفي را هم اگر در شمار آورند معلوم نيست نسبت چه تغيير فاجعه باري خواهد داشت. ما به واقع اگر از زندگي بي بي درس بگيريم، قصه چنين پرغصه نمي شود، چنان که اگر رابطه «مادر- فرزندي» ما نيز بر اساس مدل فاطمي باشد، باز چنين تلخ کام و تيره روزگار نبوديم، نمي خواهم به پرونده هاي قضايي ارجاع دهم، فقط بياييم در خانه خويش يک شب رفتارهايمان را عيار بسنجيم آن وقت درخواهيم يافت، چه فاصله طولاني با حيات فاطمي داريم.گذشته از اين، روابط اجتماعي ما و احساس مسئوليتي که نسبت به آحاد جامعه داريم چه نسبتي با کنش و روش حضرت فاطمه(س) دارد؟ خانواده بي بي، افطاري خود را، سه شب پياپي، به فقير و يتيم و اسير مي بخشند و به آب افطار مي کنند و نسبت به سرنوشت نيازمندان جامعه تا جايي احساس مسئوليت مي کنند که لقمه از دهان خويش مي گيرند، مبادا دهاني گرسنه باشد، اما ما... نگوييم بهتر است. اگر بعضي هايمان براي درآوردن لقمه از دهان ديگران، دهانشان را نشکنيم جوانمردي کرده ايم! اگر براي تصاحب حق ديگران آبرويشان را به آتش نکشيم تا قيامت هم خود را از آنان طلبکار مي دانيم آيا اين رفتار نشان رويگرداني از مشي نبوي و علوي و فاطمي نيست؟ وقتي آنان سه شب شام نخوردند تا ديگران گرسنه نباشند و ما- برخي هايمان- سه هزار ميليارد مي بلعيم چه داريم که بگوييم؟بگذريم، شقشقيه اي بود که بر قلم آمد و گذشت... شهادت حضرت زهرا، آيت خداست تا ما را پيغامي باشد براي بازگشت به زندگاني فاطمي. اين نشانه را دريابيم و پي اصلاح رفتار خويش و اخلاق خود برخيزيم وهرکجای که هستیم جوری زندگی کنیم که نشانه های معرفت بی بی در رفتارمان نمود پیدا کند.... ب/ شماره 3552 / چهارشنبه 11بهمن 1396/ صفحه اول و 3

/ 0 نظر / 89 بازدید