پ مثل پلیس!

الفبا را نباید فقط همانی دانست که حروف فارسی را یاد می دهد و از الف شروع و به ی ختم می شود. هر جریان اجتماعی می تواند الفبای خاص خود را داشته باشد که گاه حروفش، نظم تازه ای یافته اند غیر از قاعده الفبای فارسی. امنیت هم از این مقولاتی است که باید نظام مندی جدیدی در باره حروف متشکله آن قائل شد. مثلا، "پ" شاید اولین حرف الفبای امنیت نباشد اما قطعا "نمایان ترین" حرف این الفباست و نماد آن نیز هم چنان که "پلیس" مفهومی ترین و پرکاربرد ترین کلمه این فرهنگ واژگانی است. جامعه در ذهن خود چنین معادل سازی کرده است که هر جا "پلیس" هست، امنیت، حداکثری و آرامش نیز همزاد لحظه ها و نفس ها است. چون این دو قد، راست می کنند، زندگی معنا می یابد و جلوه زیبای خویش را به رخ می کشد. به جرات می توان گفت، سرسبزی منطق و منطقه زیستی، رهین نقش آفرینی موثر و راهبردی نهاد پلیس است. نهادی که بستر خدمت رسانی آن، گستره ای وسیع دارد و می توان "همه مردم" را برخورداران از خدمات این نهاد دانست. واقعیت هم همین است و هیچ انسانی را نمی توان یافت که از خدمات این نهاد، بهره ای وافر و نمایان نبرده باشد. حتی هیچ زمینی را نمی توان یافت که به گام های امنیت آفرین شان نبالیده باشد. مرز را هم که نگاه کنیم، وجب به وجب آن به نفس مرزبانان به امن و راحت رسیده است و این یعنی زندگی بدون پلیس امکان ندارد. بله، "پ" شاید اولین حرف الفبای امنیت نباشد، نباید هم باشد البته که برای طراحی الفبای امنیت، خیلی ها قبل از پلیس باید ایفای نقش کنند و از قضا، "پ" را آخرین حرف این الفبا باید خواند اما آخرین حرفی است که در اولین قدم همه نگاه ها به آن است حتی دیگرانی که به حکم وظیفه باید قبل از پلیس ایفای نقش می کردند وچنین نکرده اند بماند و بار خویش بر دوش پلیس گذاشته اند و این هم بماند که باز در جایگاه مدعی می ایستند و دست بریقه امنیت بانان می گذارند! حال آنکه باید دست پرسشگر را بر یقه خود محکم ببینند که چرا نقش خویش را بایسته ایفا نکرده اند که بارها متراکم شود و بماند برای شانه پلیس. کیست که ندادند آنچه را جرم و امنیت سوزی می دانیم رفتار های ستیز با قانون است که براساس فقر تربیت و نبود اخلاق، شکل گرفته است. آیا متولیان تربیت و اخلاق خود را مسئول می دانند در ماجراهایی از این دست؟ اگر بخواهیم بحث را روی خط تنازلی پی بگیریم به این خواهیم رسید که در حفاظت از مال مردم، پلیس نقش خاص خود را دارد اما قبل از آن این خود شهروندان هستند که باید با هوشیاری و رعایت پروتکل های امنیتی، امکان دراز دستی متجاسران را به حد اقل برسانند اما آیا ما مردم به این مهم اهتمام می کنیم یا مثل همیشه چون آقا پلیسه بیداره با در باز و وسایل باز، با چشم بسته می خوابیم؟. سخن به درازا نکشد، بدانیم، الفبای امنیت را همه با هم باید بنویسیم. من ، تو ، او و در نهایت پلیس. پس ایفای نقش کنیم و بار را بر زمین نگذاریم چه رسد به شانه پلیس....

ب / شماره 4316 / پنجشنبه ۰۱ آبان ۱۳۹۹ / صفحه 3 /

 


/ 0 نظر / 13 بازدید