زندگی را، مسئولیت را معلمی رجائی!

آوازه ات بلند

که نامت

ترجمه امید است

و مرامت مردی و مردانگی

و مشی ات

ترجمان نامت

«محمد علی»

شوق رسالت

تو را به معلمی رساند

تا چشمانت

چشمه نور شود

و لب هایت قاری نور

و تو خود

زندگی مومنانه ای بودی که به درس آمدی

هرکس تو را خواند

به راز ایمان پی برد

کاسه بشقابی عارفی که

معلم شد

ریاضی درس داد

و از نفس خویش حساب پس کشید

پیکرش

-به فصل مبارزه-

کتاب جهاد و مقاومت شد

تا شکنجه و شکنجه گر

در برابر شکوه ایمان

جز تسلیم راهی نداشته باشند

در جایگاه مسئولیت نیز

رفتارش ترجمه کتاب ایمان بود

باید ایمان را

«کونوا دعاة الناس به غیر السنتکم» می شد

و شد چنان که هنوز

او را الگوی مدیریت انقلاب می دانیم

مردی که عقلش

بیشتر از علمش بود

و ایمانش

او را آسمانی کرد

شهید رجائی

محمد علی رجائی

یک نام بود

اما یک نماد شد

برای مسئول بودن

و انسان بودن

چنان که هم پروازش

با هنر

چنین بود

بخشنده و کریم چون نامش

محمد جواد

و هنرمند چون نشانش؛

باهنر

بزرگی که

کتاب بزرگی می نوشت

برای ملتی که می خواست سرنوشت خود را از سر بنویسد

آوازه ات بلند

آوازه تان بلند

که با هنر شهادت

انسان را به رجای سعادت رساندید

باد را از کوچه یاد شما

جز به سلام

فرصت عبور مباد

که یاد شما

چراغ راه ماست

چونان که نامتان

رمز موفقیت ما...

 

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1391/06/05 شماره انتشار 18201 /صفحه۷/فرهنگی

/ 0 نظر / 87 بازدید