هرکه هستم زائر شمایم یا امام رضا(ع)

 
از این سو یا آن سوی این ملک، یا حتی از اقصای این کره خاکی؟ چه فرقی می کند از کجا آمده باشیم؟مهم این است که بوی بهشت ما را به این وادی کشانده است.

مهم این است که نشانه ای دیده ایم از صاحب نشانی و به این دیار آمده ایم، آمده ایم تا در محضر حضرت آفتاب، جان از غبار تاریکی بتکانیم و در حضور حضرت رئوف، به فهمی تازه از بندگی حضرت ودود برسیم، آمده ایم تا نیایش هایمان بیش از همیشه رنگ عبودیت گیرد تا در آستان رضا، به درکی تازه از رضایت و بهره ای در خور از این ساحت برسیم. آمده ایم تا در آستانتان ای امام هشتم، ایمان تازه کنیم، آمده ایم تا در محضرتان ای حجت بالغه الهی جان سبک کنیم، آمده ایم... آقای من، چه فرقی می کند که هستیم و از کدامین سو پا به راه شده ایم؟ چه فرقی می کند چه نام داریم و ما را به کدامین نشان می شناسند؟ چه فرقی می کند شناسنامه ها صادره از کدام حوزه خاکی هستند و حتی نام پدرمان چیست؟ مهم این است که از هر سو پا به راه گذاشته ایم راه به مقصد نورانی مشهد رسیده است. مهم این است که در این دیار همه نام ها، چونان جامه ای از تن جان به در می شود تا ردای معطر «زائر» تن جامه جان شود، چونان لباس احرام که همه آدم ها را در یک جامه و یک نام و یک جهان تعریف می کند و حالا ما در جامه زائر، از همه نام ها به یک نام رسیده ایم و دل از هر چه غیر است خالی کرده ایم تا پر شود از خدا. مهم این است که شناسنامه  همه ما به هر محل صدور، به «محل حصول» واحد به نام «مشهد مقدس» می رسد.

مهم این است که براساس حدیث نبوی «انا و علی ابواهذه الامة» بر مدار ولایت و امامت، شما پدر ما هستید و شناسنامه ملکوتی ما، محل حصول مشهد است و نام پدر علی، یا علی بن موسی الرضا! مهم این است که در این آستان، همه نام ها، رنگ می بازد و همه «رضا» می شویم و چه شکوهی دارد این نام که آدمی را از خاک بر افلاک می کشد و در چشم آسمانیان چنان عزیز می کند که فرشتگان الهی به غبار گام هایش، چشم سرمه می کشند. آقای من از هر سو که پا به راه گذاشته باشیم. از هر دیار که چشم گردانده باشیم، شناسنامه ما صادره از هر منطقه که باشد ، به آستانتان مشرف یافته ایم و در بار عام حضرتتان، سفره نشین کرامتتان شده ایم و باور داریم بر این سفره اگر هزار بار هم بنشینیم ، باز اجابت شده برخواهیم خاست و راستی وقتی حاتم طائی مردمان را از هفت در اجابت می کرد، من با یقین به همه گفته ام که آقای من از هفت هزار در هم که درآیید اجابتتان خواهد کرد. گفته ام مهم نیست ما که هستیم، مهم این است که آقای ما «سلطان علی  موسی الرضا»ست. پس آمده ایم تا بمانیم در حضرت شما و پیغام داده ایم همه آدمیان را و عالمیان را که بیایند به این بهشت که کم ها را به کرم قبول می فرماید...

خراسان رضوی - مورخ چهارشنبه 1392/10/11 شماره انتشار 18589 /صفحه اول

/ 0 نظر / 81 بازدید