سلام عباس به چشمان حسین(ع)

 

دست هایش

از همان اول

بوی عاشورا می داد

و با دریایی در کف

از عطش سیراب بود

نوزادی

که نامش

آغاز الفبای معرفت بود؛

الف...ب

ابوالفضل!

فاطمه زهرا

سلام ا... علیها

نبود تا

موهایش را

-چون حسین(ع)-

نوازش کند

و رسول ا... نبود

تا راز دستان عباس را

چون لبان حسین

و گلوی حسین ترجمه کند

اما علی بود

-علیه السلام-

که راز این دست ها را

بخواند و بنالد

و مویه کند بر

بازوانی که

امانت دار ذوالفقار خواهد بود

و علمدار خونین ترین فراز تاریخ

عاشورا

روزی که

با حسین و عباس آغاز شد

و هرگز به پایان نمی رسد

و پس از قرن ها هنوز

می شود عباس را دید

که فرات را

در عطش لبان خویش جا گذاشت

و همه جوانمردی را

در مشکی ریخت

که آبروی مردانگی بود

هنوز می شود

عباس را

دید که با قامتش

سرمه می کشید

چشم عشق را

می شود هنوز

او را در عاشورا

در کنار حسین و زینب دید و...

باز می شود

به مدینه برگشت

جایی که

ماه در دامان خورشید می درخشد

و عباس

در دامان پدر

به چشمان حسین(ع)

سلام می کند....

 خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1391/04/04 شماره انتشار 18150 /صفحه7/فرهنگی

/ 0 نظر / 90 بازدید