هزینه جرم باید افزایش یابد نه دفاع از شرف

هزینه جرم باید آن قدر بالا و بالاتر برود که کسی به خود جرئت فکر کردن به ارتکاب جرم را ندهد نه این که هزینه دفاع در برابر مجرم و جانی چنان بالا برود که کسی به خود جرئت دفاع در برابر متجاسران و حتی متجاوزان را ندهد. حتما ماجرا ی « ملوک، زندانی شرف» را خوانده اید. او در شرایط ناگزیر و برای دفاع از دین و شرف و ناموس خود، با همان ابزار کارش که چاقوی قالی بافی بود به دفاع از خویش و هویت خود پرداخت و در نتیجه کشاکش او بر سر ایمان و چهار جوان بر سر هوس، او با چادر و مانتوی پاره، ضربه ای با چاقوی قالی بافی به یکی از متجاسران زد و او به قتل رسید. دادگاه فرایند حقوقی خود را طی کرد و سرانجام ملوک به پرداخت ۲۱۰ میلیون تومان دیه محکوم شد، حکمی که او را در زندان نگه می دارد چه اگر او توان ۲۱۰ میلیونی داشت که نیاز به کار کردن در کارگاه قالی بافی نداشت و در حاشیه شهر زندگی نمی کرد. این طور جاهاست که آدم درک می‌کند که اقدام وفق قانون و اجرای دقیق آن، همیشه نمی‌تواند اخلاقی هم باشد. من از دوستان قاضی‌ام شنیده‌ام که گاه میان حکم نوشته در ماده قانونی و حکم اخلاق می مانند. ماده قانونی و تبصره هایش، حکمی دارد که وظیفه حرفه ای، اجرای آن را اقتضا می کند اما اخلاق انسانی و وجدان آدمی حکم دیگری دارد که باید امثال ملوک را در دفاع از هویت انسانی اش، یاری کرد. شاید آن حکم ، وظیفه قاضی باشد، به هر حال انسانی کشته شده است، هرچند در ماجرایی چنان تلخ و اخلاق سوز . انسانی کشته شده است و باید قانون و مردان قانون کار خود را بکنند اما من و شما و ایشان و هرکس که ندای مظلومیت ملوک به او می رسد هم تکلیفی سنگین بر شانه داریم که نگذاریم مروت و جوانمردی و کرامت زنی بمیرد بلکه با یاری بانویی که در دفاع از ناموس خویش و هویت خود، دستش به خون آلوده شده است، کمک کنیم تا دفاع از شرف این همه هزینه دار نباشد و نسخه های اجتماعی را چنان بنویسیم که ارتکاب جرم، هزینه های سخت  داشته باشد. کاری کنیم که حرمت زن و حرمت شرف برای همیشه بماند و این ذخیره راهبردی، سلامت آینده زندگی را تامین کند. نمی گویم هرکس دستش سرخ شد بتواند پشت شرف سنگر بگیرد بلکه حرف این است که باید هزینه دفاع از شرف مومنانه چنان باشد که افراد بتوانندمرزبان حرمت خود و جامعه خود باشند و تعدی و دست درازی به ناموس و جان و مال مردم چنان باشد که رعشه بر هیکل بدپنداران بد کردار اندازد، این قطعا حکم وجدان و اخلاق است. جامعه را برای مزاحمان نوامیس، مین گذاری باید کرد تا احدی به خود خیال تعدی هم ندهد

 خراسان / شماره : 19630 /یکشنبه ۱۹ شهریور-۱۳۹۶ / صفحه 16/ بدون موضوع

http://khorasannews.com/?nid=19630&pid=16&type=0

/ 0 نظر / 94 بازدید