اربعین و جهاد نرم

اربعین ، نه یک روز در شمار دیگر روز ها که تقویم نشین ۳۵۵ رپزه هستند در سال هجری قمری که یک روز ویژه است در کنار عاشورا یعنی به همان اندازه ای که عاشورا، مدرسه حماسه است، اربعین هم کارکرد پیام رسانی دارد، پیام رسانی تمام ساحتی که می توان از زاویه فقه هم بدان ویژه، نگاه کرد ، چه در اربعین امروز می توان فقه الاجتماع را تحقق بخشید. فقه السیاسه را خواند و فقه البلاغ را در ترازی جهانی باز تعریف کرد. امروز، اربعین فقط یک روز مذهبی نیست که فراتر از آن، یک روز دینی است و حتی می تپان آن را روزی بین الادیانی خواند که شیعه و سنی و مسیحی و ...... در آن نقش آفرینی می کنند و در پرتو آن ، نقش می پذیرند. در این حضور پرابهت و هیمنه است که حکم فقهی « واعدوا لهم مااستطعتم من قوه» در قالب قدرت نرم و بازدارنده، محقق می شود و « ترهبون به عدوالله و عدوکم» را چنان رقم می زند که محاسبات شان را تحت تاثیر قرار می دهد تا« گزینه های روی میز» خود را دگر باره ، بررسی کنند. این هیمنه اقتدار که عصای دست امت اسلام است در همین یکی دوسال پیش، نقش خویش را چنان ایفا کرد که تروریسم و داعشیسم و تکفیریسم، زلزله ای بزرگ تر از همه زلزله ها را در ارکان ستم خویش احساس کردند و گفته می شد که این« ترهبون به» عدوالله و عدونا را به شور کشانده بود که اگر فقط بخشی از این جمعیت انبوه که حسین( ع) را امام خویش می دانند، عاشورایی رو به جانب سنگر هاشان کنند، آنان چه می توانند کرد؟ آیا راهی جز گریز و مرگ داشتند؟ آیا قدرتی چنین متراکم را دنیا سراغ دارد؟ قدرتی که مرگ را به بازی می گیرد؟ باری در اربعین، در منظومه اقتدار مردمی، اقتدار فقهی امت را می توان دید که با فرمان مرجعیت می تواند بروندادی عالم گیر داشته باشد. اربعین اما فقط یک جلوه اش، اقتدار دشمن شکن است، هزاران جلوه دارد که هر کدام را هم می شود خوانشی فقهی داشت یا معرفتی یا اخلاقی و هر مولفه ای که در تربیت انسان در تراز مکتب حسین می تواند مورد نظر باشد. ما در اربعین با جلوه هایی ناب از اخلاق و همدلی و همگرایی مواجه می شویم که در عین اینکه می تواند، فرافقهی خوانده شود اما خوانشی فقهی هم می تواند داشته باشد. حکم کمک و احسان و سفر و حتی خرید و فروش و... مگر به ریز در فقه، احصا نشده است که هر کدام از این ها در سفر اربعین، باید بازخواند. من معتقدم که ما از اربعین حتی می توانیم به روابط بین الملل هم نگاه داشته باشیم چه همراهی اتباع کشور ها که به همگرایی و همدلی هم منجر می شود می تواند بستر ارتقاع روابط ممالک را هم فراهم کند. می توان ما را نسبت به یکدیگر به شناختی برساند که بیگانه نتواند با نفوذ میان ما و تفرقه انداختن و حتی جنگ به راه انداختن، سلطه و سبیل خود را بر ما تحمیل کند، به نظر برای تحقق نفی سبیل، اربعین می تواند یک فرصت خوب باشد تا بتوانیم با همگرایی، واگرایی های وحدت سوز را اصلاح و روابط را به سمت آنچه ذیل آیات قران و قواعد فقه تعریف می شود، پیش بریم. اینکه فقهای عظام از سلف تا خلف، این همه تاکید دارند بر اربعین و راهپیمایی اربعین، شاید از این رو باشد که این روز و این راه و این راهپیمایی در قواره جهانی می تواند به بازتعریف هژمونی قدرت دینی ما بیانجامد و این پیام را به جهان مخابره کند که اینجا، خبرها، مرگ بی خبری است و ملت هایی به امت تبدیل شده اند که می توانند جهان را به خبر های خوب، میهمان کنند. باری، اربعین را باید به همه قرائت ها خواند از فقهی و کلامی و اخلاقی و اجتماعی و.... تا سیاسی و مردم شناسی و...تا بتوان این روز را در سپهر اقتدار دینی، به جایگاهی که باید رساند.....

(اج-وا-۱۳۹۶-۰۸-۱۸/

http://ijtihadnet.ir/%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B9%DB%8C%D9%86%D8%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D9%86%D8%B1%D9%85-%D9%88-%D8%B8%D8%B1%D9%81%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B8%DB%8C%D9%85-%D8%AD%D9%85%D8%B2/

/ 0 نظر / 84 بازدید