خاطرات انقلاب امانت است

 

خاطرات انقلاب، یک مسئله شخصی نیست، حتی اگر در دفترچه خاطرات شخصی افراد ثبت شده باشد. حتی اگر خود فرد، قهرمان ماجرا باشد یا نقش آفرین واقعه، این خاطرات جزئی از تاریخ شفاهی انقلاب است، بخشی از میراث معنوی و تاریخی یک ملت. لذا باید گفته و نوشته و راهی تاریخ شود، تا آیندگان را چراغ راه باشد و اهالی امروز را پشتوانه ای هویتی تا بهتر انقلاب را، این فراز بلند تاریخ معاصر را بشناسند. چه شناخت است که ما را برای گام نهادن در مسیر فردا و فرداها کمک می کند و حتی مسئولان را به درست تر اندیشیدن و دقیق تر رفتار کردن و مومنانه تر برنامه نوشتن سوق می دهد تا به گونه ای کنشگری کنند و در مقابل کنش ها، واکنش  نشان دهند که شبیه کارگزاران رژیم ستم شاهی نباشند. ما در فقه مان، قاعده ای داریم که «ما خالف... » که گاه، مخالفت با فلان باید روش ما باشد و روشن است «ما خالف الاستبداد» «ما خالف الظلم و کل» ما خالف ...» هست که باید شیوه کارگزاران نظام اسلامی باشد و خاطرات مردم از زمان رژیم گذشته و روزهای انقلاب می تواند روشن کند که انقلابیون در مخالفت با چه برنامه ها و رفتارها و اخلاق ها، به جان انقلاب کردند و با شهادت به پیروزی رسیدند. بازگویی خاطرات دیروز یک پاسخ شفاف به پرسش برخی از اهالی امروز هم هست که می پرسند چرا انقلاب کردید؟ آن خاطرات می تواند بخشی از «برهان قاطع» نسل اول باشد در برابر علامت سوال هایی که امروز با آن مواجهند.

من معتقدم، آن خاطرات، آن داشته ها، «امانت است» نه مسئله شخصی و مال شخصی که افراد در صندوق خانه های ذهن ذخیره کنند و با خویش به آن سرا می برند، بل «باید» آن را باز گویند و «امانت» را به اهلش که نسل امروز و تاریخ فرداست، بسپارند. در این مسیر نیز معتقدم «بدمن»های دیروز که نقش مخالف انقلاب را هم داشتند می بایست برای خدمت به «تاریخ ایران» مهر از سینه و صندوق خانه  خاطرات خود بردارند و به زبان آیند، تا لااقل در این وادی دچار زیان مضاعف نشوند. یادشان باشد، نظام برخاسته از انقلاب قدرتمندانه وارد سی و ششمین سال حیات خویش می شود و دیگر کسی به دنبال یقه گرفتن از آن ها نیست.

لذا می توانند، گفتنی ها را بگویند و اگر از گفتن نام خویش نیز ابا دارند، به نام مستعار به بازگویی بپردازند. گفتن از ماجرای چماقداران رژیم طاغوت، جنایت های ساواک و دیگر سازمان ها و ادارات و جمعیت های حامی رژیم، می تواند به شفاف تر شدن ماجراها کمک کند پس ... به آغاز سخن باز می گردیم؛ خاطرات انقلاب یک مسئله شخصی نیست، جزئی از تاریخ یک ملت است، امانت است و امانت را هم باید به اهلش سپرد...

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1392/11/14 شماره انتشار 18615 /صفحه اول و۲/خبر

/ 0 نظر / 84 بازدید