دیوار مهربانی نوروز

صدای خوش آهنگی دارد نوروز. می رسد از راه و پیغام آمدنش، پیش هنگام مردمان را به تکاپو چنان انداخته است که هم خانه را به زیبایی آراسته اند و هم شیرینی و آجیل خریده اند و هم نو نوار شده، منتظر لحظه ورور این میهمان عزیز اند که اگر چه هرساله می آید اما این آمدن را هیچ کس به تکرار، نگرفته و حساسیت خویش، فرو نکاسته بلکه در هر آمدن، باز با جلوه های تازه مواجه می شود این میهمان هرساله. نوروز، عزیز است و عزیز هم باید داشته شود و این نشود مگر با توسعه مهربانی. با گرم تر شدن دست و دیده کمک کار. باید کاری کنیم که در آستانه نوروز، غم ها تا می تواند برود، آنقدر دور که دیگر نتواند برگردد. باید کاری کنیم که شادمانی باز آید و در دل چنان بنشیند که اگر غم، لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد، من و ساقی و همه مردم به هم سازیم و بنیانش براندازیم که برکندند بنیان ناشادی، شکست همه استکبار هاست و زلزله در ارکان ستم جهانی که نمی تواند آرامش و خوشی ما را دید. ما اما در کنار هم بسان یک ملت بزرگ به نوروزی برمی خیزیم و با توسعه شادی، به شکوه عید مان، ضریب می دهیم تا بدانند که تحریم ها نمی تواند شادی را برما حرام کند. ما به حسرت بدل خواهیم کرد آرزوهایی را که فرحناکی ما را تاب نمی آورند. برای این هم دست به دست هم می دهیم به مهر تا هم میهن خویش را کنیم آباد و هم مردم خویش را کنیم دلشاد. من این دغدغه ستودنی قلمداری که در "شفقتنا" پی گیر راه های ارتقای همدلی بود را پسندیدم که همگان را به رفتاری عیدانه می خواند به این عبارت که؛ باید ببینیم، برای ساختن نوروز همدلی و مهربانی چه کنش ها و اقداماتی را می توانیم در سطح فردی انجام دهیم؟ آیا در اطراف ما خانواده ای هست که می توانیم باری از دوششان برداریم؟ کودکی هست که می توانیم در کنار فرزندانمان لباس عید بر او بپوشانیم؟

بله،می توانیم به اندازه ۱۰ درصد (یا هر آنچه در توان است) آنچه برای خود و خانواده خود از لباس/تنقلات/خوراکی یا هر چیز دیگر فراهم می آوریم٬ به فروشندگان مطمئن بسپاریم تا از آن به افرادی که نیازمند تشخیص می دهند تخفیف بدهند چنان که در ماه مبارک رمضان مرسوم است و بسیاری از نانوایی ها، از سوی مردمان خیر، نان رایگان به نیازمندان ارائه می دهند.

آری، می توان از تجملات و هزینه های اضافی دست کشید و با ترویج و تبلیغ ساده برگزار کردن نوروز ، هم از مسابقه تجمل و تبختر پیشگیری کرد و هم بار هزینه های گزاف را از دوش خانواده های متوسط برداشت و هم از محل صرفه جویی صورت گرفته، دل های محرومان فراوانی را شاد ساخت و کنار دیوار هر خانه یک دیوار مهربانی ساخت...

باری، می می تونیم با توسعه مهربانی کاری کنیم که دیوار ها نه نماد جدایی و دوری و ندیدن که به جایگاهی صاحب شان داد و دهش و فریدونی یک ملت تبدیل شود. می توانیم همه دیوار ها را به طعم مهربانی عادت دهیم که هم سایه خویش را به مهر به رهگذران ببخشد و هم به جایی تبدیل شود که مردم، کریمانه به داد و ستد همدلی مشغولند. ما می توانیم این گونه مهربانی را بیفزاییم تا ببیند دشمن که وقتی می گوئیم ما می توانیم فقط موفقیت در توسعه فنآوری عامل و نظامی دفاعی نیست که در پدافند غیر عامل هم با مهر عمومی و همدلی در افزایش، خاکریزی دور وطن بلند می کنیم که هیچ دشمنی، خیال گذر از آن را به ذهن خود راه ندهد. این را هم به یادشان باید آورد که "هنر، نزد ایرانیان است و بس" و ما هنرمندانه، به رغم خواست آنانی که ما را نمی خواهند، با هواخواهی هم، هنر بهتر زیستن را سرمه چشم جهان خواهیم کرد.....

ب / شماره 3865 /  یکشنبه 19 اسفند1397 / صفحه اول و 3/


/ 0 نظر / 65 بازدید