جا به جایی ارزش ها و تغییر اهداف

یکی از مسائلی که به جد با آن مواجهیم و دیگر جوامع به روزگاران با آن مواجه بودند، جا به جایی در ارزش هاست. یک روز یک منش و رفتار، ارزش تلقی می شود و دارندگان آن به صفات حمیده، ستوده می شوند و قدر می بینند و بر صدر می نشینند و دیگر روز، جایشان با قاعده نشینان روز پیش، جا به جا می شود. کسانی که اوایل انقلاب را درک کرده اند، یادشان هست و جوان تر ها هم باید خوانده باشند و شنیده باشند که آن سال ها، ادبیات رفتاری و گفتاری مردم به گونه ای بود که صداقت و صراحت و پاک دستی و اخلاص و ایثار را “ارزش” می دانست و افراد متصف به آن صفات را در صدر جای می داد و این واکنش اجتماعی، تعداد آن افراد را بیشتر می کرد چه دیگران هم رسم خوب بودن را می آموختند و در پیش می گرفتند اما – متاسفانه- در گذر زمان، اندک اندک، از آن ارزش ها، به رغم تجلیل در کلام، در عرصه میدانی، الگوگیری که باید، نشد و کم کم آنچه ارزش های طاغوتی می شمردیم و به آب توبه می شستیم به نوعی دیگر بازتولید شد و دوباره میزان “توانگری” به جای میزان “تعاونگری” مورد توجه قرار گرفت و به جای صداقت و صراحت هم چندلایه کار کردن نشست و ناگهان دیدیم چشم ها که اساسا برای دیدن دیگران طراحی شده است، دچار “خود بینی” شده است و منفعت طلبی هم عرصه را بر “ایثار” تنگ کرد و رسیدیم به این جایی که اختلاس را زرنگی و رانت خواری را شایستگی و پارتی بازی را فرصت مغتنمی می شماریم که اگر از آن غفلت کنیم “مغبون” شده ایم. راستی چرا چنین شد دوباره؟ چرا برگشتیم به سر خطی که نباید؟ جواب این چرا ها را به اضافه چند چرا را استاد اهل نظر، مرحوم آیت ا… صفائی حائری(ره) در صفحه 28 کتاب “روزگار ستمگر” در این باره چنین می نویسند: ” چرا ملاک‌ها جا به جا مى‌شوند؟چرا ملاک‌ها در هم ریخته شده است‌؟ چرا خوب‌ها با بدها جایشان عوض شده است‌؟ چرا به فلانى که تا دیروز خوب بوده امروز مى‌گوییم بد؟ چرا به فلانى که تا دیروز بد بوده امروز مى‌گوییم خوب‌؟ تحوّل آدم‌ها، به هم ریخته شدن ملاک‌هاى خوبى و بدى به خاطر تحوّل در اهداف است. مادامى که اهداف را رها نکرده‌اید و پشت سر نینداخته‌اید مسأله‌اى نیست ولى وقتى که اهداف پشت سر انداخته شد خواه ناخواه موازین از دست مى‌رود. لازمه تحوّل در ملاک‌ها این است که تحولى در اهداف رخ داده باشد. اگر جامعه‌اى اهدافش را پشت سر بگذارد و از خواسته‌هاى دیروزش چشم بپوشد، خواه و ناخواه چیزهایى که دیروز خوب بوده امروز بد خواهد شد. ” بله، هدف.

این رفتار نامتوازن ما هم از این روست که هدف برای مان “تغییر” کرده است. دیروز از دنیا می گذشتیم و هدف مان تعالی یافتن به کمال عبودیت بود و امروز دنیا در چشم و دل مان چنان بزرگ و عزیز شده است که از یک وجبش هم نمی توان چشم پوشید. دیروز دست می گرفتیم برای بلند کردن دیگران و امروز پا، جای دست را گرفته است برای لگد کردن دست و پای دیگران و… این قصه جور دیگری ادامه دارد در راستای هدفی که به قله رسیدن خودمان است. نتیجه اش هم جا به جا شدن ارزش هاست. اگر می خواهیم دوباره به آن روزهای خوب برگردیم باید دوباره به آن اهداف نظر کنیم…..


ب / شماره 4073 / چهار شنبه 20 آذر 1398 / صفحه3

http://birjandemrooz.com/?p=12705

 


/ 0 نظر / 53 بازدید