زندگی زینبی ام آرزوست

زینب(س) یک اسوه است برای زندگی همیشه، برای دختران، خواهران، مادران، همسران و... برای همه انسان ها.در دختری، چنان پرشکوه و حلیم و علیم است که زینت مادر و پدر می شود به تمامی معنا، رابطه خواهری اش با برادرانش، به ویژه مولا سیدالشهدا علیه السلام، چنان جایگاه ممتازی دارد که تاریخ را به احترام وامی دارد. در شأن مادری اش همین بس که جوانانی پرورش می دهد که در کلاس عاشورا، ظهور می کنند و با شهادت در رکاب حجت خدا به جاودانگی می رسند.

رابطه او با همسرش نیز خود کلاس درسی است از محبت، از ایثار، از زیبایی و... اصلاً زینب(س) را در کنار زینِ اَب و زینت پدر، باید زینت انسانیت نامید که با رفتار پرشکوهش به اسوه ای برای زنان و مردان تبدیل شد تا در همیشه تاریخ در فرازهای دشوار و مردافکن انگشت اشاره و نگاه اسوه یاب انسان به او باشد؛ بانویی بزرگ که قافله سالار یک مکتب شد و معلم یک مدرسه، مدرسه ای به نام عاشورا و پرچم را به دست گرفت از دستان قلم شده عباس(ع) تا پرچمدار ولایت، بازوی امامت و سخنگوی امام زمان خویش باشد و در این ساحت نیز حق مطلب را چنان ادا کرد که هیچ کس نمی تواند، کربلا را، عاشورا را، بدون زینب(س) حتی تصور کند، بلکه هر کس به «تصور» عاشورا پرداخته است، به این «تصدیق» رسیده است که؛

سر نی در نینوا می ماند اگر زینب نبود

کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود...

و ما نیز در این برهوت، در این عطش، در این تاریکی، از حقیقت، از زلال آب ، از نور عاشورا محروم می ماندیم.

اما حضرت خداوند بشریت را به وجود نازنین بی بی زینب(س) تکریم کرد، تا در همه زمان ها، برای همیشه زندگی الگویی داشته باشیم که با پیروی از او به تعالی برسیم.

این الگو هست و تکلیف امروز ما، دیدن او و سرمشق گرفتن از رفتارش در همه عرصه های زندگی است هم در تعریف نسبت خود با نهاد امامت و ولایت، هم در شناخت جایگاه اجتماعی یک انسان مسلمان و فعال و هم در باز تعریف نقش خویش در زندگی اجتماعی و خانوادگی، این الگوگیری عمل است که ما را به تعالی می رساند و الا، اگر فقط به حرف و شعار، شادی خوان تولد و مرثیه خوان رحلتش باشیم، ره به جایی نخواهیم برد، که زینب نه یک یادمان، که یک مکتب و مدرسه است، باید او را خواند، فهمید و چون او زندگی کرد. به ویژه زنان و به خصوص پرستاران که خود را در نام جاودانه زینب(س) می خواهند تعریف کنند، باید خویش را با مرام او هم معرفی کنند و... چنین بادا!

خراسان جنوبی - مورخ سه‌شنبه 1393/12/05 شماره انتشار 18916/صفحه2/اخبار

/ 0 نظر / 90 بازدید