خویشتن داری؛ درس امام مجتبی(ع)

 
جامعه برای سامان یافتن به انسان های خویشتن دار نیاز دارد و آدم ها برای تعالی اخلاقی و افزایش صبوری و خویشتن داری به الگویی کمال یافته محتاج اند که همواره در اوج باشد و همه نگاه ها را در تماشای خویش بر سر ذوق آورد. الگویی که این ذوق را به شوق چون او شدن گره بزند و همواره چراغ راه باشد. چراغی که انسان ها را از افتادن به چاه و چاله های افراط و تفریط پرهیز دهد که افراط و تفریط اگر چه دو سوی ماجرایند اما نتیجه ای واحد دارند و آن هلاکت است. ما، اما، در زندگی الگوهای بزرگی داریم که ما را به ایستادن در میانه می خوانند. پیشوایانی که هندسه زندگی ما را بر سبیل عدالت و حق می نویسند و امروز، زادروز امامی بزرگ است که ما را به بزرگی می خواند و در این راه عظمتی دارد که دست های دخیل بسته فراوانی را تا عرش برمی کشد. آری، امروز چشم جهان به جمال عالم تاب امام مجتبی علیه السلام روشن می شود که اسوه خویشتن داری شجاعانه بود و کلامش در همه زمان ها، درس آموز این راز بزرگ «زیست مومنانه» است. ایشان با به دست دادن تعریف دقیق و راهگشای مفاهیم بلند، شاهراه رسیدن به تعالی اخلاقی فردی و اجتماعی را به ما نشان می دهند و «مدیریت خشم»را یکی از بایستگی های اخلاقی انسان می شمارند و در پاسخ کسی که درباره «بردباری» از ایشان پرسید، می فرمایند:«بردباری عبارت از فرو بردن خشم و اختیار خود داشتن است.» چون خشم یکی از قوای انسان است اما باید با مدیریت آن، از این قوه، نیرویی در خدمت کمال ساخت چنان که نمونه اعلای آن را در رفتار امام سجاد علیه السلام با غلامی که «ابریقش» بر سر ایشان خورد می بینیم که به آیه خوانی غلام که لب به «والکاظمین الغیض و العافین عن الناس و الله یحب المحسنین» می گشاید، امام سجاد (ع) خشم خویش فرو می خورند، از او در می گذرند و آزادش می کنند. آن خویشتن داری که امام مجتبی(ع)می فرمایند به این جا می رسد و باز امام مجتبی(ع) در فرازی دیگر از جوانمردی، چنین رونمایی می کنند که؛

« جوانمردی عبارت است از حراست دین، عزت نفس و با نرمش برخورد کردن و بررسی عملکرد خویش و پرداخت حقوق و دوستی با مردم» ...آری اگر ما فقط همین یک درس را از مکتب امام مجتبی(ع) به رفتار درآوریم بسیاری از نابه سامانی ها شکل نخواهد گرفت تا برای رفع آن به هزار شکل برخوریم. اگر «خویشتن داری» شیوه زندگی ما شود رفتار ما مزرعه ای برای افشاندن و رویش بذر پرخاش نخواهد شد تا به بار بنشیند و ما را به عصیان بکشاند. اگر مهارت شکیبایی داشته باشیم، این همه پرونده قضایی شکل نخواهد گرفت تا هزاران پیامد ناصواب هم داشته باشد و... این روزها که جان به قرار روزه می آید و امروز که به تولد امام مجتبی(ع) تکریم شده ایم با خود عهد ببندیم، کمی شکیباتر باشیم آن وقت نتیجه حداکثری آن را چنان خواهیم دید که راغب شویم این «کمی» را به «خیلی» تبدیل کنیم و خود به الگوی صبوری تبدیل شویم...

خراسان رضوی - مورخ چهارشنبه 1392/05/02 شماره انتشار 18461 /صفحه اول و ۶/جامعه

/ 0 نظر / 87 بازدید