همنشین رسول خدا شویم

یکی از آرزوهایی که تحققش را به دعا و نذر و نیاز از خداوند می خواهیم این است که همنشینی با رسول خویش را روزی ما فرماید. خب ، به جبر زمان در این دنیا که روزی خور این وادی نور نبودیم پس همه دعا ها برای آنسو ست، برای قیامت و سرای آخرین که همه بی تاب عنایت خدا و رسول اند. اما برای این چه باید کرد؟ آرزو مندان حقیقی، پی پاسخ برمی خیزند چه باوردارند یا به اندازه آرزو باید تلاش کرد و یا آرزو ها را به اندازه تلاش خویش کوچک کرد. روشن است که در دایره آرزوهای کوچک، عظمت همنشینی با پیامبر نمی گنجد لذا باید به اندازه آرزو تلاش کرد و راه را یافت آن هم در کلام خود پیامبر(ص) که نه تنها راه را نشان می دهد که دست آدمی را هم می گیرد برای رساندن به مقصد.ایشان می فرمایند: اقْرَبُکُمْ غَداً مِنِّی فِی الْمَوْقِفِ أَصْدَقُکُمْ لِلْحَدِیثِ، وَ آدَاکُمْ لِلْأَمَانَةِ، وَ أَوْفَاکُمْ بِالْعَهْدِ، وَ أَحْسَنُکُمْ خُلُقاً، وَ أَقْرَبُکُمْ مِنَ النَّاسِ. به این معنا که ؛ نزدیک ترین شما به من در قیامت، راستگوترین، امانتدارترین، وفادارترین به عهد، خوش اخلاق ترین و نزدیک ترین شما به مردم است.
(1) این کلام هم راه را نشان می دهد و هم شاخص ها و راهنما ها را نیز یک به یک معرفی می کند تا با عمل به آن خود را به همنشینی با بهترین خلق خدا افتخار بخشیم. در جایی دیگر نیز باز رسول مهر، مردمان را به مشابهت با خویش می خواند که باز هم با بایستگی های اخلاقی رقم می خورد؛ یا عَلِیُّ أَ لَا أُخْبِرُکُمْ بِأَشْبَهِکُمْ بِی خُلُقاً قَالَ بَلَى یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَحْسَنُکُمْ خُلُقاً وَ أَعْظَمُکُمْ حِلْماً وَ أَبَرُّکُمْ بِقَرَابَتِهِ وَ أَشَدُّکُمْ مِنْ نَفْسِهِ إِنْصَافا
یاعلی! آیا تو را خبر ندهم که اخلاق کدام یک از شما به من شبیه تر است؟ عرض کردند: آرى، اى رسول خدا. فرمودند: آن کس که از همه شما خوش اخلاق تر و بردبارتر و به خویشاوندانش نیکوکارتر و با انصاف تر باشد. (2) 
این مشابهت سازی اخلاقی که راه رستگاری فردی و اجتماعی نیز هست در کلام امام مجتبی(ع) چنین مهندسی می شود که ؛ التَّبَرُّعُ بِالْمَعْرُوفِ، وَ الْإِعْطَاءُ قَبْلَ السُّؤَالِ، مِنْ أَکْبَرِ السُّؤْدَد یعنی، آغاز نمودن به نیکى و بذل و بخشش، پیش از درخواست نمودن، از بزرگترین شرافت ها و بزرگى هاست. (3)
امام مجتبی هم راه بذل و بخشش را نشان می دهند و هم بر آموختن و آموزاندن تاکید می کنند به این بیان که ؛ «عَلِّمِ النّاسَ عِلْمَکَ وَ تَعَلَّمْ عِلْمَ غَیرِکَ.» ، مردم را با دانشت، دانش بیاموز و خود نیز دانش دیگران را فراگیر. (4) 
هم سخن پیامبر را تفسیر می کنند و هم با عمل بدان، معلم عملی راه هستند. حق مطلب هم این است که ما با عمل به این احادیث خود را به همنشینی با عصمت برسانیم والا اگر این شبیه سازی های واقعی نباشد، تنها از ادعا و حتی دعای بی عمل هم کاری برنخواهد آمد. کسی که می خواهد همنشین پیامبر باشد باید همرفتار ایشان هم باشد و جز این راهی نیست.
پینوشت:
1- بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 72، ص94، ح12
2- من لا یحضره الفقیه ج 4 ، ص 370
3- نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ص 71
4- بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6 امام،

 ب / شماره 3491 / پنج شنبه  25 آبان 1396/ صفحه اول و 3/

/ 0 نظر / 105 بازدید